अथ यदा भूदेवा इव नरदेवाश् च तत्र तत्र युक्ता नियुक्तास् तदा सर्वपदावनेजनप्रयोजनाधिष्ठानस् तु कश्चिद् अपि नानुतिष्ठेद् अनुतिष्ठतु वा, तथापि प्रायो गर्ववतः सर्वत एव तन् न सुष्ठुताम् आपद्येतेति निश्चितम् । तदा तद् विचार्य स्वयम् एवार्याणाम् अग्रणीर् भवत्कुलग्रामणीर् भक्तार्थम् अकार्यम् अपि कुर्वाणस् तद् अप्य् अङ्गीकृतवान् ।
अथ तद् एतद् वर्ण्यमानम् आकर्ण्य सर्वेऽपि व्रजस्थाः स्वस्थात्मना चिन्तितवन्तः—व्यक्तं न त्यक्तव्या एव तेन मद्विधाः इति ।
atha yadā bhū-devā iva nara-devāś ca tatra tatra yuktā niyuktās tadā sarva-padāvanejana-prayojanādhiṣṭhānas tu kaścid api nānutiṣṭhed anutiṣṭhatu vā, tathāpi prāyo garvavataḥ sarvata eva tan na suṣṭhutām āpadyeteti niścitam | tadā tad vicārya svayam evāryāṇām agraṇīr bhavat-kula-grāmaṇīr bhaktārtham akāryam api kurvāṇas tad apy aṅgīkṛtavān |
atha tad etad varṇyamānam ākarṇya sarve’pi vrajasthāḥ svasthātmanā cintitavantaḥ—vyaktaṁ na tyaktavyā eva tena mad-vidhāḥ iti |
metre not identified
И вот, когда цари, как и брахманы, были поставлены каждый на своё дело, стало ясно, что обязанность омывать стопы всем никто не возьмёт на себя, а если и возьмёт, то сделает плохо, потому что почти все горды. Рассудив это, первый среди благородных, глава вашего рода, ради преданных делающий даже неподобающее, взял это на Себя“. Услышав этот рассказ, все жители Враджи спокойно подумали: „Ясно, что таких, как мы, Он не оставит“.
da2b917d3d17 · published Sep 25, 2026, 4:56:55 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 75, стих 5.