स्पष्टं च पृष्टवन्तः—ततस् ततः ?
दूताव् ऊचतुः—अथ यदा तु विप्राः सुवर्णकलिलाङ्गलेपसुवर्णलाङ्गलेन देवयजनं कर्षन्तः सर्वेषां मुहुर् अपि हर्षं ऊहुस् तदा भूमिस्पृशस् तत्र स्मितस्पृशदृश एवासन् । ते हि न तत्र शिक्षावन्तः, किन्तु दीक्षादिकर्मण्य् एवेति ।
यदा तु राजानं दीक्षां व्राजयामासुस् तदा सर्वे वीक्षामात्रं चक्रुर्, न तु परीक्षाम् । यतस् तदुपक्रमम् एव सर्वा विधिचर्या ।
यज्ञारम्भे तु—
spaṣṭaṁ ca pṛṣṭavantaḥ—tatas tataḥ ?
dūtāv ūcatuḥ—atha yadā tu viprāḥ suvarṇa-kalilāṅga-lepa-suvarṇa-lāṅgalena deva-yajanaṁ karṣantaḥ sarveṣāṁ muhur api harṣaṁ ūhus tadā bhūmi-spṛśas tatra smita-spṛśa-dṛśa evāsan | te hi na tatra śikṣāvantaḥ, kintu dīkṣādi-karmaṇy eveti |
yadā tu rājānaṁ dīkṣāṁ vrājayāmāsus tadā sarve vīkṣā-mātraṁ cakrur, na tu parīkṣām | yatas tad-upakramam eva sarvā vidhi-caryā |
yajñārambhe tu—
metre not identified
И прямо спросили: „А дальше, дальше?“ Вестники сказали: „И вот, когда брахманы пахали место жертвоприношения золотым плугом, умащённым золотом, всем снова и снова доставляя радость, цари там лишь улыбались взглядом: ведь они не были искусны в этом, а лишь в посвящении и прочих обрядах. А когда совершали посвящение царя, все лишь смотрели, а не проверяли: ведь с самого начала весь обряд шёл безупречно. А при начале жертвоприношения
7f2e12f10016 · published Sep 25, 2026, 4:56:55 AM UTC
Available inRUPage between verses with