व्रजराज उवाच—ततस् ततः ?
दूताव् ऊचतुः—ततश् च,
श्रुत्वा तेन पृथासुता मुररिपोर् निन्दां क्रुधावेशतस्
तां स्वेषाम् अपि शुश्रुवुर् न हि यदा विस्मृत्य दीक्षां तदा ।
चञ्चत्प्रायतरक्तनेत्रमहसा सोसूच्यमाना इव
स्वास्त्राणां द्रुतभाविनीं गतिम् अमून्य् उत्तस्थुर् आदित्सवः ॥19॥
vrajarāja uvāca—tatas tataḥ ?
dūtāv ūcatuḥ—tataś ca,
śrutvā tena pṛthāsutā muraripor nindāṁ krudhāveśatas
tāṁ sveṣām api śuśruvur na hi yadā vismṛtya dīkṣāṁ tadā |
cañcat-prāyata-rakta-netra-mahasā sosūcyamānā iva
svāstrāṇāṁ druta-bhāvinīṁ gatim amūny uttasthur āditsavaḥ ||19||
metre not identified
Царь Враджи сказал: „А дальше, дальше?“ Вестники сказали: „А затем сыновья Притхи, что не стерпели бы хулы даже на своих, услышав от него хулу на Врага Муры, в порыве гнева забыли о посвящении и вскочили, чтобы схватить оружие, — будто блеск их дрожащих, расширенных, налитых кровью глаз уже выдавал его скорый удар.
9a8067307d4a · published Sep 25, 2026, 4:56:55 AM UTC
Available inRUPage between verses with