श्रीराधा (सत्रपम्): णअबुन्दे ! णिच्चिदं एसो बि सिबिणो ज्जेब्ब, जं बारं बारं एब्बं सोक्खसाअरे क्खणं णिमज्जिअ पुणो पबुद्धाए केत्तिअं मए मुक्ककण्ठं, ण क्खु कन्दिदं अत्थि ।
नववृन्दा: प्रियसखि ! खेदनिद्राभरात् प्रबुद्धास्मि । तद् अत्रावधेहि—
śrī-rādhā (satrapam): ṇaa-bunde ! ṇiccidaṁ eso bi sibiṇo jjebba, jaṁ bāraṁ bāraṁ ebbaṁ sokkha-sāare kkhaṇaṁ ṇimajjia puṇo pabuddhāe kettiaṁ mae mukka-kaṇṭhaṁ, ṇa kkhu kandidaṁ atthi |
navavṛndā: priya-sakhi ! kheda-nidrā-bharāt prabuddhāsmi | tad atrāvadhehi—
metre not identified
Шри Радха (смущённо): Нава-вринда! Верно, это тоже сон: сколько раз я вот так на миг погружалась в океан счастья — а просыпалась и рыдала в голос! Нава-вринда: Милая подруга! Я-то проснулась от тяжкого сна горя. Послушай же —
e9a1bede68c4 · published Sep 24, 2026, 7:21:46 AM UTC
Available inRUPage between verses with