तद् एवम् अत्याहिते प्रत्यासन्ने मातरपुत्रयोर् अपीदं विवदनम् आसीत्—
पुत्र क्व गच्छसि हयं कलयामि मातः
प्रोद्दामदुर्व्यवसितः खलु हन्त सोऽयम् ।
किं नः करिष्यति स वा विगतस्वसादी
त्वं याहि गेहम् अहम् अस्मि विचेतनः किम् ॥2॥
tad evam atyāhite pratyāsanne mātara-putrayor apīdaṁ vivadanam āsīt—
putra kva gacchasi hayaṁ kalayāmi mātaḥ
proddāma-durvyavasitaḥ khalu hanta so’yam |
kiṁ naḥ kariṣyati sa vā vigata-svasādī
tvaṁ yāhi geham aham asmi vicetanaḥ kim ||2||
И когда беда подступила, даже между матерью и сыном вышел такой спор: «„Сынок, куда ты?“ — „Посмотреть на коня, мама“. — „Ах, да ведь это необузданный злодей!“ — „Что он нам сделает, без седока-то? Иди домой; я что, неразумный?“»
48024b907164 · publicado 24 sept 2026, 22:59:25 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con