हा तस्य स्मितचारुवक्त्रवलयं खेलाञ्चिनेत्राञ्चलं
चित्तानन्दविधायिगीर्विलसितं लीलाकुलं लोकनम् ।
साक्षात्कृत्य न जातु तत् तद् उपमां चासोढ या विघ्नधीस्
त्यागार्तिं यदि सा सहेत गरलं तत्रामृतं वेत्ति न ॥36॥
hā tasya smita-cāru-vaktra-valayaṁ khelāñci-netrāñcalaṁ
cittānanda-vidhāyi-gīr-vilasitaṁ līlākulaṁ lokanam |
sākṣāt-kṛtya na jātu tat tad upamāṁ cāsoḍha yā vighna-dhīs
tyāgārtiṁ yadi sā saheta garalaṁ tatrāmṛtaṁ vetti na ||36||
Ах, та, что видела воочию Его лицо, прелестное улыбкой, уголки глаз, изогнутые в игре, игру речей, дарящих сердцу радость, полный игры взгляд, и, страшась помех, ни разу не вынесла даже тени разлуки, — если ей придётся вынести боль покинутости, она сочтёт яд нектаром“.
29eba3578bec · publicado 25 sept 2026, 2:02:41 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перевод приблизителен.