इति ।
संवादे क्रमस् तु, यथा—यत्र व्रजं परित्यज्य गोकुलकुलचन्द्रमसं रज्यमानमनसं सम्भाव्य सोत्प्रासस्मितं तावद् आचख्युः—
कच्चित् कृष्णः समन्तान् मुदम् अनुभवति द्वारकायां स्वपुर्याम् इति
(पुनः सहासम् आचचक्षिरे)─
चित्रं किं तत्र यस्मान् निखिलपुरजनीवल्लभः सैष एकः । इति
(पुनः सपरमर्शम् इव प्रोचूः)─
पृच्छ्यं तावत् पुरस्तात् तद् इदम् अहह नः किन्तु बन्धूंस् तथा किं
तातं किं व कदाचित् क्वचिद् अपि जननीं किञ्चिद् अध्येति सद्म ॥28॥
iti |
saṁvāde kramas tu, yathā—yatra vrajaṁ parityajya gokula-kula-candramasaṁ rajyamāna-manasaṁ sambhāvya sotprāsa-smitaṁ tāvad ācakhyuḥ—
kaccit kṛṣṇaḥ samantān mudam anubhavati dvārakāyāṁ sva-puryām iti
(punaḥ sa-hāsam ācacakṣire)─
citraṁ kiṁ tatra yasmān nikhila-pura-janīvallabhaḥ saiṣa ekaḥ | iti
(punaḥ sa-paramarśam iva procūḥ)─
pṛcchyaṁ tāvat purastāt tad idam ahaha naḥ kintu bandhūṁs tathā kiṁ
tātaṁ kiṁ va kadācit kvacid api jananīṁ kiñcid adhyeti sadma ||28||
metro no identificado
Так. А порядок беседы таков: решив, что луна рода Гокулы, покинув Враджу, радуется душой в другом месте, они сначала с насмешливой улыбкой сказали: „Неужели Кришна во всём находит радость в Двараке, своём городе?“ — и снова со смехом сказали: „А что тут чудного, раз Он один — любимец всех горожанок?“ — и снова, будто в раздумье, сказали: „Нам, ах, сперва надо спросить вот о чём: вспоминает ли Он хоть когда, хоть где родных, отца, мать, дом?“
ffde107e6352 · publicado 25 sept 2026, 4:15:13 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 65, стихи 9–10.