अथ स्वभावत एव तासु निगूढस्नेहातिशयावरणा, विशेषतस् तु स्वसुतं प्रति सम्प्रति निरुपाधिमहाप्रीतिकृतविरहव्याधिं वितर्क्य विधूततदावरणाः श्रीव्रजेश्वरीचरणास् तु स्वसङ्गत्यागमनाय श्रीराधाप्रधानाः प्रत्यासन्नाश् चक्रुः ।
तद् एवं स्थिते कुरुक्षेत्रयात्रानुक्रमस् तु प्रातः प्रस्तोष्यते ।
अथ कथकः समापनम् आह स्म—
atha svabhāvata eva tāsu nigūḍha-snehātiśayāvaraṇā, viśeṣatas tu svasutaṁ prati samprati nirupādhi-mahā-prīti-kṛta-viraha-vyādhiṁ vitarkya vidhūta-tad-āvaraṇāḥ śrī-vrajeśvarī-caraṇās tu sva-saṅgatyāgamanāya śrī-rādhā-pradhānāḥ pratyāsannāś cakruḥ |
tad evaṁ sthite kurukṣetra-yātrānukramas tu prātaḥ prastoṣyate |
atha kathakaḥ samāpanam āha sma—
metro no identificado
А почтенная царица Враджи, что по природе таила к ним великую нежность, а особенно теперь, понимая, что их недуг разлуки порождён бескорыстной великой любовью к её сыну, сбросила этот покров и приблизила к себе подруг во главе со Шри Радхой, чтобы ехать вместе с ней. Так; а о самом паломничестве на Курукшетру расскажем утром». И рассказчик сказал заключение:
aec490271b99 · publicado 25 sept 2026, 4:31:56 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con