चन्द्रस्योपरि सान्द्रतां कथम् अगाद् ध्वान्तं समन्ताद् बलत्तं किं हन्त मृधे जिगाय नहि यत् सोऽनल्पम् उद्भ्राजतेमैत्री यद्य् अनयोर् अभूत् समुचिता नोपर्यधः स्थायितादास्यं चेद् द्विजराज आप तमसो लोके न किं लज्जते
candrasyopari sāndratāṁ katham agād dhvāntaṁ samantād balattaṁ kiṁ hanta mṛdhe jigāya nahi yat so’nalpam udbhrājatemaitrī yady anayor abhūt samucitā nopary-adhaḥ sthāyitādāsyaṁ ced dvija-rāja āpa tamaso loke na kiṁ lajjate
Он думал: «Как над луной сгустилась тьма, окрепшая со всех сторон? Ах, не победила ли она луну в бою? Нет — луна сияет ярко. Если между ними дружба, то не пристало одной быть выше, другой ниже; а если царь дваждырождённых стал рабом тьмы, разве ему не стыдно перед миром?»
27ae6d638bdf · publicado 28 sept 2026, 0:14:48 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Лицо — луна, волосы — тьма. Dvija-rāja, «царь дваждырождённых», — имя луны (тика).