हंहो सौख्यं मुरद्विट् कटुकटकघटाप्रेष्ठकंसादिदुष्टान् हत्वा तत्क्लिष्टचित्तां पितृमुखजनतां निर्वृतां सुष्ठु चक्रे । किं चान्यः स्वप्रियाणां पतिर् इति बहिर् अख्यातिदुःखानि हृत्वा तत्तद्विश्लेषपीडाच्छिद् अयम् अतिजगददृष्टिगोष्ठे विभाति ॥
haṃho saukhyaṃ mura-dviṭ kaṭu-kaṭaka-ghaṭā-preṣṭha-kaṃsādi-duṣṭān hatvā tat-kliṣṭa-cittāṃ pitṛ-mukha-janatāṃ nirvṛtāṃ suṣṭhu cakre | kiṃ cānyaḥ sva-priyāṇāṃ patir iti bahir akhyāti-duḥkhāni hṛtvā tat-tad-viśleṣa-pīḍācchid ayam atijagada-dṛṣṭi-goṣṭhe vibhāti ||
О, какое счастье! Недруг Муры убил злодеев — Камсу и прочих, любезных жестоким полчищам, — и вполне утешил отца и всех, чьи сердца были измучены. Более того: он снял с милых своих позор молвы, будто мужья у них другие, и пресёк боль всякой разлуки — и сияет в селении, недоступном взору прочих миров.
000000000000 · publicado 1 ene 1970, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Счёт подвигов кончается не битвами, а тем, что сняты молва и разлука. Последнее названо главным — и ради него шёл весь второй раздел.