राधाकृष्णयुगं मुहुर् विघटनाम् उत्तीर्य दाम्पत्यभाक् प्रत्येकान्तम् उदस्रम् एकतरगस्वापान्तर् अन्तर् मिथः । वक्त्रं पश्यति मार्ष्टि लोचनपुटं नासाग्रम् उद्दण्डयन् निंस्ते गण्डयुगं हृदा हृदि मिलल् लेलीयते शर्मणि ॥
rādhā-kṛṣṇa-yugaṃ muhur vighaṭanām uttīrya dāmpatya-bhāk pratyekāntam udasram ekataraga-svāpāntar antar mithaḥ | vaktraṃ paśyati mārṣṭi locana-puṭaṃ nāsāgram uddaṇḍayan niṃste gaṇḍa-yugaṃ hṛdā hṛdi milal lelīyate śarmaṇi ||
Чета Радхи и Кришны, снова и снова одолев разлуку и живя в супружестве: наедине, со слезами, — когда один засыпает, другой тайком глядит ему в лицо, отирает веки, чуть приподнимает кончик носа, целует обе щеки — и, прильнув сердцем к сердцу, тает в блаженстве.
000000000000 · publicado 1 ene 1970, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Самое близкое в этой книге описано через то, что делают со спящим. Ни одного громкого слова — только руки, лицо и тишина.