“अम्ब! आसां मध्ये कस्याश्चिदपि सुस्निग्धता न वर्तते, न वर्ततेऽवचसि । सत्यमेता अनृताः, अनृता चासां समस्तानामेव, यत आसामबालकेषु बालकेषु मे स्वभावभाववत्ता, तेन तदीक्षणाय क्षणायत्ततया प्रत्येकमासां निशान्ते, निशान्ते सत्येव मया गम्यते । तदवलोच्य बलोच्यमानमिदमनृतं वचो मा प्रतीहि, मातः! परमे मातःपरमेव बन्धुदर्शनाय गन्तव्यम्” इति भिया रुदन्मुखं तनयमङ्के कृत्वा व्रजेश्वरी व्रजयोषितः सस्मितावहित्थमब्रवीत्—“अयि! मिथ्याभाषिण्य एव भवत्यः, अयमेव सत्यवादी, तन्मैवं निरपराधोऽयमस्मद्बालकः पुनरुपालभ्यो भवतीभिः” इति ताभिः सह प्रीतिसंकथया क्षणमवस्थाय रोहिणीद्वारैव तासां बन्धुसपर्यां विधाय च विसर्जयामास ॥46॥
“amba! āsāṁ madhye kasyāścidapi susnigdhatā na vartate, na vartate'vacasi | satyametā anṛtāḥ, anṛtā cāsāṁ samastānāmeva, yata āsāmabālakeṣu bālakeṣu me svabhāvabhāvavattā, tena tadīkṣaṇāya kṣaṇāyattatayā pratyekamāsāṁ niśānte, niśānte satyeva mayā gamyate | tadavalocya balocyamānamidamanṛtaṁ vaco mā pratīhi, mātaḥ! parame mātaḥparameva bandhudarśanāya gantavyam” iti bhiyā rudanmukhaṁ tanayamaṅke kṛtvā vrajeśvarī vrajayoṣitaḥ sasmitāvahitthamabravīt—“ayi! mithyābhāṣiṇya eva bhavatyaḥ, ayameva satyavādī, tanmaivaṁ niraparādho'yamasmadbālakaḥ punarupālabhyo bhavatībhiḥ” iti tābhiḥ saha prīti-saṁkathayā kṣaṇamavasthāya rohiṇīdvāraiva tāsāṁ bandhusaparyāṁ vidhāya ca visarjayāmāsa ||46||
«Мама! Ни одна из них не любит меня по-настоящему — не верь их словам. Они и правда лгуньи, все до одной: у них ведь есть глупые мальчишки, а я по природе люблю детей, — вот и хожу к каждой на рассвете, когда ночь ещё не кончилась, посмотреть на них. Увидев это, они и сочиняют эту неправду — не верь, мама! Больше того, и к родным ходить надо!» Так он говорил, со страху плача, и владычица Враджа, взяв сына на колени, с улыбкой, скрывая чувства, сказала женщинам Враджа: «Ах, вы лгуньи, а он — правдивый. Не браните больше так нашего невинного мальчика». И, побеседовав с ними немного с любовью, она через Рохини оказала им родственное почтение и отпустила.
adc33849a85d · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 10:42:39 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Кришна оправдывается — и выдаёт себя: да, ходит к ним затемно.