अवमानम् अनालोच्य कवमानः स पुनर् एवम् अञ्जसा तद् उपसञ्जहार—
मयेदं भगवन् गोष्ठनाशायासारवायुभिः ।
चेष्टितं विहते यज्ञे मानिना तीव्रमन्युना ॥ इति ।
अयं च प्रहस्य प्रोवाच—
मया तेऽकारि मघवन् मखभङ्गोऽनुगृह्णता ।
यन् मत्पित्रादिसच्छ्रेष्ठान् नातिक्रामेर् मम स्मरन् ॥16॥
avamānam anālocya kavamānaḥ sa punar evam añjasā tad upasañjahāra—
mayedaṁ bhagavan goṣṭha-nāśāyāsāra-vāyubhiḥ |
ceṣṭitaṁ vihate yajñe māninā tīvra-manyunā || iti |
ayaṁ ca prahasya provāca—
mayā te’kāri maghavan makha-bhaṅgo’nugṛhṇatā |
yan mat-pitrādi-sac-chreṣṭhān nātikrāmer mama smaran ||16||
छन्द अज्ञात
Не думая о бесчестье, сбивчиво говоря, он снова прямо признался: „Я, Господи, в гордыне, в яростном гневе, когда моя жертва была нарушена, ливнями и ветрами пытался погубить пастушье селение“. А Он, засмеявшись, сказал: «Магхаван, Я прервал твою жертву из милости к тебе, чтобы ты, помня обо Мне, не оскорблял Моего отца и лучших из добрых.
0a89f4973ab9 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 9:29:45 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 27.