अथ दूरतः सुरभिर् अभीतम् इव तम् अभीक्ष्य, हुङ्कारतः स्वसन्तानसन्तानम् आकार्य, कार्यविदुषी सतृष्णनयना कृष्णम् अभिजगाम ।
कृष्णश् च स्वजातिरीतिकावस्थितित एवावनमन्तीम् इव ताम् इमां सहसा सहसाम् अससम्भ्रमम् अञ्जलिसञ्जितकरः सञ्जगाद—माता कथं समायाता?
ततश् चाशिषः सिषासन्ती ताः सम्भ्रमाद् अनुद्भाव्य सुरभ्य् उवाच—
atha dūrataḥ surabhir abhītam iva tam abhīkṣya, huṅkārataḥ sva-santāna-santānam ākārya, kārya-viduṣī sa-tṛṣṇa-nayanā kṛṣṇam abhijagāma |
kṛṣṇaś ca svajāti-rītikāvasthitita evāvanamantīm iva tām imāṁ sahasā sahasām asasambhramam añjali-sañjita-karaḥ sañjagāda—mātā kathaṁ samāyātā?
tataś cāśiṣaḥ siṣāsantī tāḥ sambhramād anudbhāvya surabhy uvāca—
छन्द अज्ञात
Тогда Сурабхи, издали увидев, что он будто успокоился, мычанием подозвала своё потомство и, зная, что делать, с жаждущими глазами подошла к Кришне. А Кришна, видя, что она будто кланяется Ему по обычаю своего рода, тотчас почтительно, сложив ладони, сказал: «Как пришла матушка?» Тогда Сурабхи, желая благословить Его, но из почтения не произнося благословений, сказала:
b874502a810e · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 9:29:45 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से