ततश् च निजप्रेष्ठां तार्क्ष्यपृष्ठाग्रे संरक्ष्य स्वयं क्षौण्याम् अवतीर्य वीर्यवत्ताराणां विजयकुञ्जराणां पुञ्जताकृते जनान् नियुञ्जानः कञ्जलोचनः स तु क्षणं कुतुकम् अनुभूतवान् ।
अथ स्वभारावतारात् तुष्यन्ती पुत्रशोकाच् छुष्यन्ती च पुत्रहृततददितिकर्णालङ्कृतिप्रभृतिदिव्यवस्तुव्रजेन निजपुरः पुष्यन्ती धरित्री वृष्यमाणनानावर्णविचित्रीकृतस्रग्भिर् विश्वसृग्भिः स्तूयमानं हरिं सम्भूय परिष्टूय च निवेदयामास—नाम च ग्रहीतुम् अयुक्तस्य सानुग्रहीभवता भवता देहबन्धान् मुक्तस्य तस्य तनयः सोऽयं बालतया लब्धभयः सर्वस्याप्य् अनुकूलं भवत्पदपङ्कजमूलं समता मया सङ्गमयाम् आसे । तस्माद् अस्य शिरसि करसरसीरुहं यद्य् अर्पयति, सर्पदर्पदलनवाहनस् तद् आस्तां तावत् प्राचीनानां कल्मषाणाम् अपहननं प्रतीचीनानाम् अपि स्याद् इति ।
tataś ca nija-preṣṭhāṁ tārkṣya-pṛṣṭhāgre saṁrakṣya svayaṁ kṣauṇyām avatīrya vīryavat-tārāṇāṁ vijaya-kuñjarāṇāṁ puñjatā-kṛte janān niyuñjānaḥ kañja-locanaḥ sa tu kṣaṇaṁ kutukam anubhūtavān |
atha sva-bhārāvatārāt tuṣyantī putra-śokāc chuṣyantī ca putra-hṛta-tad-aditi-karṇālaṅkṛti-prabhṛti-divya-vastu-vrajena nija-puraḥ puṣyantī dharitrī vṛṣyamāṇa-nānā-varṇa-vicitrīkṛta-sragbhir viśva-sṛgbhiḥ stūyamānaṁ hariṁ sambhūya pariṣṭūya ca nivedayāmāsa—nāma ca grahītum ayuktasya sānugrahī-bhavatā bhavatā deha-bandhān muktasya tasya tanayaḥ so’yaṁ bālatayā labdha-bhayaḥ sarvasyāpy anukūlaṁ bhavat-pada-paṅkaja-mūlaṁ samatā mayā saṅgamayām āse | tasmād asya śirasi kara-sarasīruhaṁ yady arpayati, sarpa-darpa-dalana-vāhanas tad āstāṁ tāvat prācīnānāṁ kalmaṣāṇām apahananaṁ pratīcīnānām api syād iti |
छन्द अज्ञात
Затем, оставив любимую под защитой на спине Таркшьи, Лотосоокий Сам сошёл на землю и поставил людей собирать победных слонов, лучших из сильных, — и ненадолго предался забаве. И вот Земля, радуясь, что с неё снято бремя, и сохнув от горя по сыну, неся перед собой множество дивных вещей, похищенных сыном, — серьги Адити и прочее, — вместе с творцами мира восславила Хари, осыпаемого разноцветными гирляндами, и сказала: „Сын того, кого и назвать недостойно, но кого Ты милостиво освободил от уз тела, — этот ребёнок, напуганный, приведён мною к подножию Твоих стоп-лотосов, благосклонных ко всем. Если же Ты, кого носит сокрушитель гордыни змей, возложишь ему на голову руку-лотос, то будут уничтожены не только прошлые его грехи, но и будущие“.
0de196695781 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:59:39 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 59, стихи 25–31.