वैशंपायन उवाच
भोजाः प्रव्रजिताञ् श्रुत्वा वृष्णयश् चान्धकैः सह ॥
पाण्डवान् दुःखसंतप्तान् समाजग्मुर् महावने ॥
पाञ्चालस्य च दायादा धृष्टकेतुश् च चेदिपः ॥
केकयाश् च महावीर्या भ्रातरो लोकविश्रुताः ॥
वने ते ऽभिययुः पार्थान् क्रोधामर्शसमन्विताः ॥
गर्हयन्तो धार्तराष्ट्रान् किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥
वासुदेवं पुरस्कृत्य सर्वे ते क्षत्रियर्षभाः ॥
परिवार्योपविविशुर् धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥
वासुदेव उवाच
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश् च दुरात्मनः ॥
दुःशासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥
ततः सर्वे ऽभिषिञ्चामो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥
निकृत्योपचरन् वध्य एष धर्मः सनातनः ॥
वैशंपायन उवाच
पार्थानाम् अभिषङ्गेण तथा क्रुद्धं जनार्दनम् ॥
अर्जुनः शमयाम् आसा दिधक्षन्तम् इव प्रजाः ॥
संक्रुद्धं केशवं दृष्ट्वा पूर्वदेहेषु फल्गुनः ॥
कीर्तयाम् आस कर्माणि सत्यकीर्तेर् महात्मनः ॥
पुरुषस्याप्रमेयस्य सत्यस्यामिततेजसः ॥
प्रजापतिपतेर् विष्णोर् लोकनाथस्य धीमतः ॥
vaiśaṃpāyana uvāca
bhojāḥ pravrajitāñ śrutvā vṛṣṇayaś cāndhakaiḥ saha ||
pāṇḍavān duḥkhasaṃtaptān samājagmur mahāvane ||
pāñcālasya ca dāyādā dhṛṣṭaketuś ca cedipaḥ ||
kekayāś ca mahāvīryā bhrātaro lokaviśrutāḥ ||
vane te 'bhiyayuḥ pārthān krodhāmarśasamanvitāḥ ||
garhayanto dhārtarāṣṭrān kiṃ kurma iti cābruvan ||
vāsudevaṃ puraskṛtya sarve te kṣatriyarṣabhāḥ ||
parivāryopaviviśur dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram ||
vāsudeva uvāca
duryodhanasya karṇasya śakuneś ca durātmanaḥ ||
duḥśāsanacaturthānāṃ bhūmiḥ pāsyati śoṇitam ||
tataḥ sarve 'bhiṣiñcāmo dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram ||
nikṛtyopacaran vadhya eṣa dharmaḥ sanātanaḥ ||
vaiśaṃpāyana uvāca
pārthānām abhiṣaṅgeṇa tathā kruddhaṃ janārdanam ||
arjunaḥ śamayām āsā didhakṣantam iva prajāḥ ||
saṃkruddhaṃ keśavaṃ dṛṣṭvā pūrvadeheṣu phalgunaḥ ||
kīrtayām āsa karmāṇi satyakīrter mahātmanaḥ ||
puruṣasyāprameyasya satyasyāmitatejasaḥ ||
prajāpatipater viṣṇor lokanāthasya dhīmataḥ ||
Вайшампаяна сказал: «Услышав, что Пандавы изгнаны и горят в скорби, Бходжи, Вришни с Андхаками, наследники Панчалы, Дхришткету из Чеди и славные братья Кекаи пришли к ним в великий лес. Полные гнева, они порицали сыновей Дхритараштры и спрашивали, что делать. Поставив Васудеву впереди, кшатрии окружили Юдхиштхиру и сели. Кришна сказал: “Земля выпьет кровь Дурьодханы, Карны, Шакуни и Духшасаны. Затем мы помажем Юдхиштхиру на царство. Тот, кто действует обманом, достоин смерти: такова вечная дхарма”. Арджуна, видя Кешаву разгневанным, как будто готовым сжечь мир, стал успокаивать его и прославлять прежние деяния неизмеримого Пуруши, Вишну, владыки миров».
4f2810725422 · опубликовано 16 июл. 2026 г., 16:44:34 UTC
Доступно наRUENЛистайте стихи клавишами
Союзники приходят не с утешительными словами, а с готовностью восстановить справедливость. Но Арджуна удерживает гнев Кришны прославлением: он напоминает, что сила Господа безмерна и потому её явление должно быть согласовано с высшим временем.