व्रजराजः उवाच—ततस् ततः ?
दूताव् ऊचतुः—ततश् च यदा कौट्टवीत्वं गता तद्गृहकोटरान् निर्गता कोटरा नाम देवी स्वपुत्रायमाणं बाणं व्यवधाय पुरःसरताम् अवाप, तदा हरिः स्वां दृष्टिं पिधाय परां हरितं पश्यति स्म।
अथ सर्वे व्रजस्थाः सहासं ऊचुः—तद् इत्थम् अपि शिवस्य लज्जापरं सज्जायते स्म । भवतु, तदुत्तरं किं जातम्?
दूताव् ऊचतुः—तद् एतद् अन्तरम् अवाप्य बलिजन्माप्य् अन्तःपुरम् अन्व् अन्तराधात् । तस्मिन्न् अन्तर्हिते पिहिते च सर्वस्मिन् भूतपतिहिते विहितसर्वज्वरः स्मरहरज्वरस् तु प्रादुर् अभूत्. प्रादुर्भूतं च तं त्रिशिरस् त्रिपाद्भूतं विलोक्य श्लोक्यचरितः प्रहसन् स हरिर् वैष्णवं ज्वरं ससर्ज ससर्ज च तं प्रति । सृष्टश् चायं परमधृष्टं तं प्रति संससर्ज । यदा तु तेन संसृष्टकलेवरः स खलु माहेश्वरज्वरस् तदा भुवि दिवि च हासकोलाहलः सम्वलते स्म । ज्वरोऽपि ज्वरितदशया चेष्टमानः कस्य नेष्टः कुतुकाय स्यात्?
vrajarājaḥ uvāca—tatas tataḥ ?
dūtāv ūcatuḥ—tataś ca yadā kauṭṭavītvaṁ gatā tad-gṛha-koṭarān nirgatā koṭarā nāma devī sva-putrāyamāṇaṁ bāṇaṁ vyavadhāya puraḥsaratām avāpa, tadā hariḥ svāṁ dṛṣṭiṁ pidhāya parāṁ haritaṁ paśyati sma|
atha sarve vrajasthāḥ sa-hāsaṁ ūcuḥ—tad ittham api śivasya lajjāparaṁ sajjāyate sma | bhavatu, tad-uttaraṁ kiṁ jātam?
dūtāv ūcatuḥ—tad etad antaram avāpya bali-janmāpy antaḥpuram anv antarādhāt | tasminn antarhite pihite ca sarvasmin bhūta-pati-hite vihita-sarva-jvaraḥ smara-hara-jvaras tu prādur abhūt. prādurbhūtaṁ ca taṁ tri-śiras tri-pādbhūtaṁ vilokya ślokyacaritaḥ prahasan sa harir vaiṣṇavaṁ jvaraṁ sasarja sasarja ca taṁ prati | sṛṣṭaś cāyaṁ parama-dhṛṣṭaṁ taṁ prati saṁsasarja | yadā tu tena saṁsṛṣṭa-kalevaraḥ sa khalu māheśvara-jvaras tadā bhuvi divi ca hāsa-kolāhalaḥ samvalate sma | jvaro’pi jvarita-daśayā ceṣṭamānaḥ kasya neṣṭaḥ kutukāya syāt?
未能识别诗律
Царь Враджи сказал: „А дальше, дальше?“ Вестники сказали: „Затем, когда богиня по имени Котара, нагая, вышла из покоев его дворца и встала впереди, заслонив Бану, что был ей как сын, Хари прикрыл глаза и отвернулся в другую сторону“. Все жители Враджи со смехом сказали: „Так и это обернулось стыдом для Шивы. Ну, а что было потом?“ Вестники сказали: „Воспользовавшись этим, сын Бали скрылся во внутреннем городе. А когда он скрылся и всё, что было на благо Владыке существ, оказалось закрыто, явился жар Сокрушителя Смары, насылающий всякий жар. Увидев, что он явился трёхглавым и трёхногим, Хари, чьи деяния достойны хвалы, со смехом сотворил вайшнавский жар и пустил на него. А тот, пущенный, накинулся на того дерзкого. И когда тело махешварского жара охватил жар, на земле и в небе поднялся хохот: кому не забавен жар, что мечется в жару?
87f1aaf8c5ad · 发布于 2026年9月25日 04:07:20 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 63, стихи 20–24.