वृन्दारण्यनिकुञ्जसीमनि वसन् प्रेमातुरश् चिन्तयन्स्वप्राणैकधनं किशोरमिथुनं द्रक्ष्याम्य् अकस्मात् कदा ।श्यामाः कंचन चन्द्रिकारसमयी गौरीश् च काश्चिच् छटाःपश्यामि शृणुयां च शीतमधुराः कश्चिन् मिथोवाक्सुधाः ॥17.101॥
vṛndāraṇya-nikuñja-sīmani vasan premāturaś cintayansva-prāṇaika-dhanaṁ kiśora-mithunaṁ drakṣyāmy akasmāt kadā |śyāmāḥ kaṁcana candrikā-rasa-mayī gaurīś ca kāścic chaṭāḥpaśyāmi śṛṇuyāṁ ca śīta-madhurāḥ kaścin mitho-vāk-sudhāḥ ||17.101||
未能识别诗律
Когда же я, живя у края беседок Вриндавана, больной любовью, размышляя о юной чете — единственном богатстве своей жизни, — внезапно увижу некие тёмные лучи, полные расы лунного света, и некие золотые отблески и услышу некий прохладный сладкий нектар их речей друг к другу?
737f79145565 · 发布于 2026年9月30日 01:35:05 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Номер стиха в издании — 17.101.