अथ तत्र पथि चायं हरिः सर्वचमत्कारकारणं किम् अपि कौतुकं चकार; यथा—
काञ्चित् कुब्जां सुवक्त्रां स्फटिकजघटभागङ्गरागं वहन्तीं
याचित्वामुं विलिम्पन् निजवपुर् अमुना स्वान् अपि भ्राजयित्वा ।
ताम् ऋज्वीं संविधाय स्वगुणमहिमभिर् विस्मितीकृत्य लोकान्
शोकान् कंसे निधाय स्वयम् अघदमनस् तत्र भूयश् चुकूर्द ॥21॥
atha tatra pathi cāyaṁ hariḥ sarva-camatkāra-kāraṇaṁ kim api kautukaṁ cakāra; yathā—
kāñcit kubjāṁ suvaktrāṁ sphaṭikaja-ghaṭa-bhāg-aṅga-rāgaṁ vahantīṁ
yācitvāmuṁ vilimpan nija-vapur amunā svān api bhrājayitvā |
tām ṛjvīṁ saṁvidhāya sva-guṇa-mahimabhir vismitīkṛtya lokān
śokān kaṁse nidhāya svayam aghada-manas tatra bhūyaś cukūrda ||21||
Затем на той дороге Хари сотворил нечто забавное, всем на диво. Вот что: он попросил у некой горбуньи, прекрасной лицом, нёсшей мазь для тела в хрустальном сосуде, её мази, умастил ею себя, украсил своих, распрямил её, изумил людей величием своих достоинств, взвалил горести на Камсу — и сам, с беспечным сердцем, снова пустился там в игры.
b74122b4fb50 · published Sep 25, 2026, 2:16:51 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.