वायव्ये पार्वतं स व्यकिरद् अघरिपुर् भर्गम् उक्तेऽस्त्रम् अस्त्रे
वाह्ने पार्जन्यम् अन्यत्र च बहुनि बहु ब्राह्म उच्चैस् तद् एव ।
सर्वध्वंसाय रौद्रे तद् अमितशमनं स्वीयम् इत्य् एवम् उच्चैस्
तं शश्वल् लज्जयित्वामुचद् अचिरतद् उज्जृम्भणं जृम्भणाख्यम् ॥8॥
vāyavye pārvataṁ sa vyakirad agha-ripur bhargam ukte’stram astre
vāhne pārjanyam anyatra ca bahuni bahu brāhma uccais tad eva |
sarva-dhvaṁsāya raudre tad amita-śamanaṁ svīyam ity evam uccais
taṁ śaśval lajjayitvāmucad acira-tad ujjṛmbhaṇaṁ jṛmbhaṇākhyam ||8||
На оружие ветра Враг Аги ответил горным, на названное оружие Бхарги — ответным, на огненное — дождевым, на многое другое — многим, на оружие Брахмы — им же, на оружие Рудры, всё губящее, — Своим, безмерно усмиряющим. Так, раз за разом стыдя его, Он наконец метнул оружие Джримбхана, от которого тот вскоре стал зевать.
3eeb131596aa · published Sep 25, 2026, 4:07:20 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Бхарга — Шива. Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 63, стихи 11–13. Перевод приблизителен.