नूनं देशाधिपतिनिदेशतः सदेशम् आगता एव केचित् क्रूरा गा दूरगा विदधुर् इति च ध्यायन्ति स्म ।
ततश् च गवां खुरादिचिह्नैर् अह्नाय तासाम् अध्वानं लब्ध्वा समस्ता एव ता हरिर् अह्वास्त, यथा—
कृष्णे तटाग्रम् अधिरुह्य सुवर्णवर्ण
वल्गूत्तरीयम् अनुघूर्ण्य वितीर्णहुतौ ।
गावः प्रतिस्वम् अभिनेदुर् उदीर्णतापा
गर्जत्तडिद्घनघनाघनतृष्णयेव ॥29॥
nūnaṁ deśādhipati-nideśataḥ sadeśam āgatā eva kecit krūrā gā dūragā vidadhur iti ca dhyāyanti sma |
tataś ca gavāṁ khurādi-cihnair ahnāya tāsām adhvānaṁ labdhvā samastā eva tā harir ahvāsta, yathā—
kṛṣṇe taṭāgram adhiruhya suvarṇa-varṇa-
valgūttarīyam anughūrṇya vitīrṇahutau |
gāvaḥ pratisvam abhinedur udīrṇa-tāpā
garjat-taḍid-ghana-ghanāghana-tṛṣṇayeva ||29||
metro no identificado
«Верно, какие-то жестокие люди, пришедшие в наши края по приказу правителя, угнали коров далеко», — думали они. Затем, быстро найдя их путь по следам копыт и прочему, Хари позвал их всех. Как: Когда Кришна взобрался на высокий берег и, раскрутив прелестную золотистую накидку, позвал, каждая корова, томясь, замычала в ответ, будто жаждала густой гремящей тучи с молниями.
2b337108b3b3 · publicado 24 sept 2026, 20:16:44 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Тёмный Кришна в жёлтой накидке — как туча с молнией.