तद् एवम् अस्रस्तम्भं लम्भयत्सु गोपसभासत्सु तादृशदृशा श्रीकमलदृशा स्वयम् उक्तम्—
यूयं मे प्राणतोऽपि प्रियतमसुहृदो यन्निमित्तं दवाग्निं
मेनेऽहं पानकाभं तम् अपि गिरिवरं कन्दुकप्रायम् एव ।
यद्यप्य् एतन् न युक्तं वचसि रचयितुं स्याद् अथापि क्लमं वः
पश्यंस् तत् तद् यथा प्राग् अकरवम् अधुना तद्वद् एव प्रवच्मि ॥5॥
tad evam asra-stambhaṁ lambhayatsu gopa-sabhāsatsu tādṛśa-dṛśā śrī-kamala-dṛśā svayam uktam—
yūyaṁ me prāṇato’pi priyatama-suhṛdo yan-nimittaṁ davāgniṁ
mene’haṁ pānakābhaṁ tam api giri-varaṁ kanduka-prāyam eva |
yadyapy etan na yuktaṁ vacasi racayituṁ syād athāpi klamaṁ vaḥ
paśyaṁs tat tad yathā prāg akaravam adhunā tadvad eva pravacmi ||5||
И когда члены собрания пастухов застыли в слезах, сам Лотосоокий с таким же взором сказал: «Вы дороже мне жизни, милейшие друзья: ради вас я счёл лесной пожар питьём, а ту лучшую из гор — чуть ли не мячом. Хоть и не подобает облекать это в слова, всё же, видя ваше уныние, я теперь говорю так же, как прежде делал.
ed4fec293d0f · publicado 25 sept 2026, 2:07:48 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Кришна напоминает, как выпил лесной пожар и поднял холм Говардхану.