भवतु, तथाप्य् एषाम् एव साहाय्यं कार्यम्, यतः सर्वज्ञानां मतम् अवधार्य कार्यम् एतद् विचार्य खलु मया कंसबधाय तवागमनं न विस्रंसितम् । श्रूयते हि — पूर्वं मुनिहिताय दशरथेनाभ्नवतनयस्य राक्षसक्षयाय प्रस्थापनम्; यः खल्व् अन्यदा तद् वनगमनक्षण एव क्षीणप्राणताम् अवाप इति क्षणं रोदनं विष्टभ्य तम् एतं बाहुभ्याम् अवष्टभ्य् च तद् एतन् मुखम् ईक्षामास ।
ततः स चैष तम् एनं सचमानः सगद्गदं जगाद,— तात ! दुष्टा नष्टा एव भविष्यन्तीति न तत्र सन्दिह्यताम् । तथैव हि दैवफलं मम तातचरणेषु वर्गश एव गर्गः प्रतिञातवान् अस्ति । कदाचिन् मयि चैकान्ते वनान्ते देवर्षिवर्य इति । तथा मम च वासस् तातमहाशयानाम् उपासनमय एव सम्पत्स्यते, तच् च गोपानाम् उपसमाजम् एव, न तु यादवानाम् एव दवीयः । ते खल्व् अस्माकं ज्ञातयः, एते तु सुहृद इति ज्ञातिभिः सुहृदां खल्व् एतादृश एव भेदः । सुहृत्सु तद्धिताय कदाचिद् वासः सदा तु ज्ञातिषु तदालोकसुखाय भवति इति ।
bhavatu, tathāpy eṣām eva sāhāyyaṁ kāryam, yataḥ sarvajñānāṁ matam avadhārya kāryam etad vicārya khalu mayā kaṁsa-badhāya tavāgamanaṁ na visraṁsitam | śrūyate hi — pūrvaṁ muni-hitāya daśarathenābhnava-tanayasya rākṣasa-kṣayāya prasthāpanam; yaḥ khalv anyadā tad vana-gamana-kṣaṇa eva kṣīṇa-prāṇatām avāpa iti kṣaṇaṁ rodanaṁ viṣṭabhya tam etaṁ bāhubhyām avaṣṭabhy ca tad etan mukham īkṣāmāsa |
tataḥ sa caiṣa tam enaṁ sacamānaḥ sa-gadgadaṁ jagāda,— tāta ! duṣṭā naṣṭā eva bhaviṣyantīti na tatra sandihyatām | tathaiva hi daiva-phalaṁ mama tāta-caraṇeṣu vargaśa eva gargaḥ prati-ñātavān asti | kadācin mayi caikānte vanānte devarṣi-varya iti | tathā mama ca vāsas tāta-mahāśayānām upāsanamaya eva sampatsyate, tac ca gopānām upa-samājam eva, na tu yādavānām eva davīyaḥ | te khalv asmākaṁ jñātayaḥ, ete tu suhṛda iti jñātibhiḥ suhṛdāṁ khalv etādṛśa eva bhedaḥ | suhṛtsu tad-dhitāya kadācid vāsaḥ sadā tu jñātiṣu tad-āloka-sukhāya bhavati iti |
metro no identificado
Что ж, и всё-таки им надо помочь: ведь я, узнав мнение всеведущих и обдумав дело, не воспрепятствовал тебе ехать убивать Камсу. Ведь слышно: прежде Дашаратха послал юного сына истреблять ракшасов ради блага мудрецов; а он же в другой раз, в тот миг, когда сын уходил в лес, расстался с жизнью“, — и, на миг сдержав рыдания, обнял Его руками и посмотрел Ему в лицо. И Он, прижавшись к нему, срывающимся голосом сказал: «Отец! Злые непременно погибнут — не сомневайся. Ведь именно такой плод судьбы Гарга предрёк моему отцу при всех, а лучший из божественных мудрецов — однажды мне наедине, на лесной опушке. И жить я буду, служа моему великому отцу; а это — среди пастухов, а не далёких ядавов. Те — наша родня, а эти — друзья; и вот в чём разница между роднёй и друзьями: у друзей живут иногда, ради их блага, а у родни — всегда, ради радости видеть её».
51d606d5a4c2 · publicado 25 sept 2026, 2:34:42 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con