अथ प्रभाते श्रीकृष्णप्रभाजातसुखलम्भायां व्रजराजसभायां मधुकण्ठ उवाच—भूनां दिनानाम् अनन्तरे दिनान्तरे चापरौ सन्देशहरौ प्रथमगतौ बहुभिर् अन्तरगतैः समं समागतौ, समागत्य च तत्प्रश्नपूर्वकं पूर्ववत् कथयामासतुः—भवद्भिर् यत् तत्रकीयं कुशलं पृष्टम्, तत् सुमृष्टम् एव; परं च किम् अपि पूर्वं यद् अपरामृष्टम्, तद् एव दृष्टम् ।
श्रीव्रजराज उवाच—कथ्यताम्?
दूताव् ऊचतुः—श्रीरुक्मिण्या जातकः खलु जात एव यः प्रनष्टतया सर्वं सकष्टं चचार । स तु सम्प्रत्य् आत्मना प्रत्यागत्य दृष्ततया हृष्टम् आचचार । न केवलम् आत्मना, किन्तु कयाचिद् अन्यया च धन्यया नरदेवकन्यायमानया ।
atha prabhāte śrī-kṛṣṇa-prabhā-jāta-sukha-lambhāyāṁ vrajarāja-sabhāyāṁ madhukaṇṭha uvāca—bhūnāṁ dinānām anantare dināntare cāparau sandeśaharau prathama-gatau bahubhir antara-gataiḥ samaṁ samāgatau, samāgatya ca tat-praśna-pūrvakaṁ pūrvavat kathayāmāsatuḥ—bhavadbhir yat tatrakīyaṁ kuśalaṁ pṛṣṭam, tat sumṛṣṭam eva; paraṁ ca kim api pūrvaṁ yad aparāmṛṣṭam, tad eva dṛṣṭam |
śrī-vrajarāja uvāca—kathyatām?
dūtāv ūcatuḥ—śrī-rukmiṇyā jātakaḥ khalu jāta eva yaḥ pranaṣṭatayā sarvaṁ sa-kaṣṭaṁ cacāra | sa tu sampraty ātmanā pratyāgatya dṛṣtatayā hṛṣṭam ācacāra | na kevalam ātmanā, kintu kayācid anyayā ca dhanyayā nara-deva-kanyāyamānayā |
metro no identificado
И вот утром, в собрании царя Враджи, обретшем счастье от сияния Шри Кришны, Мадхукантха сказал: «Через много дней, в один из дней, двое вестников, уходивших первыми, вернулись вместе со многими своими людьми и, как прежде, на расспросы рассказали: „Благополучие, о котором вы спрашивали, там полное; а ещё мы увидели то, чего прежде и не касались“. Шри царь Враджи сказал: „Расскажите“. Вестники сказали: „Младенец Шри Рукмини, что пропал, едва родившись, и всех этим измучил, теперь сам вернулся — и все обрадовались, увидев его. И не один, а с некой благословенной женщиной, похожей на царскую дочь“.
ccc578f27559 · publicado 25 sept 2026, 4:07:20 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con