तद् एतद् आकर्ण्य सर्वे दूतमुखं निर्वर्ण्य क्षणकतिपयं फुल्लदृग्वर्णम् आसन् ।
ततश् च दूताव् ऊचतुः—अत्र किम् आश्चर्यम्?
तत्र प्रवयसोऽप्य् आसन् युवानोऽतिबलौजसः ।
पिबन्तोऽक्षैर् मुकुन्दस्य मुखाम्बुजसुधां मुहुः ॥
इति कैमुत्यप्रत्ययात् ।
यस्य चानुभूतचरस्य मनसि सञ्चरणाद् भवन्तश् च तथाभवन्तः समन्ताद् विराजन्त इति ।
अथ व्रजराजस् तत्पत्नी च मनसि चिन्तयति स्म—हन्त! किं तस्य जगत्प्रशंस्यं मुखारविन्दं तम् अनुबिन्दमानं तं दारकम् अपि वारकम् एकं पश्याम ? इति ।
tad etad ākarṇya sarve dūta-mukhaṁ nirvarṇya kṣaṇa-katipayaṁ phulla-dṛg-varṇam āsan |
tataś ca dūtāv ūcatuḥ—atra kim āścaryam?
tatra pravayaso’py āsan yuvāno’tibalaujasaḥ |
pibanto’kṣair mukundasya mukhāmbuja-sudhāṁ muhuḥ ||
iti kaimutya-pratyayāt |
yasya cānubhūta-carasya manasi sañcaraṇād bhavantaś ca tathābhavantaḥ samantād virājanta iti |
atha vrajarājas tat-patnī ca manasi cintayati sma—hanta! kiṁ tasya jagat-praśaṁsyaṁ mukhāravindaṁ tam anubindamānaṁ taṁ dārakam api vārakam ekaṁ paśyāma ? iti |
metro no identificado
Услышав это и глядя на лица вестников, все несколько мгновений стояли с сияющими глазами. Тогда вестники сказали: „Что же тут удивительного? «Там и старики стали юными, полными силы и мощи, снова и снова упиваясь глазами нектаром лица-лотоса Мукунды», — так, тем более. И раз Он, кого вы некогда видели, бродит у вас в уме, вы и сами повсюду сияете такими же“. А царь Враджи и его жена подумали про себя: „Ах! Увидим ли мы хоть раз и этого мальчика, что повторяет Его восхваляемое миром лицо-лотос?“
200bbaa52232 · publicado 25 sept 2026, 4:07:20 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Приведён стих, по-видимому, из «Бхагаватам», песнь 10.