तद् एतद् अवधार्य मधुमङ्गलः साश्चर्यम् आह—ही ही पश्यत पश्यत ! मन्मित्रदम्पत्योः स्वनियतदाम्पत्याद् अविरलता, यद् इयं नारायणम् अपि सोऽयं लक्ष्मीम् अपि नात्मकान्तिसात्करोति इति ।
अथ समापनाय प्रकृतम् अनुसरामः—
tad etad avadhārya madhumaṅgalaḥ sāścaryam āha—hī hī paśyata paśyata ! man-mitra-dampatyoḥ sva-niyata-dāmpatyād aviralatā, yad iyaṁ nārāyaṇam api so’yaṁ lakṣmīm api nātma-kānti-sāt-karoti iti |
atha samāpanāya prakṛtam anusarāmaḥ—
metro no identificado
„Поняв это, Мадхумангала изумлённо сказал: «Хи-хи! Смотрите, смотрите! Как верна мой друг-чета своему супружеству: она своим сиянием не поглощает даже Нараяну, а Он — даже Лакшми!» А теперь, чтобы закончить, вернёмся к рассказу —“
86bd1c695bcb · publicado 25 sept 2026, 5:47:53 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Шутка Мадхумангалы: каждый из них поглотил лишь «своего» — Кришна Нараяну, Радха Лакшми, — и не посягнул на чужого.