मधुमङ्गलः : तदो तदो ?
कृष्णः: ततश् च सा कक्षान्तरम् आसाद्य जाम्बवतीचित्तम् उत्तम्भयामास—वत्से ! तवायं पञ्चालिकयोर् यः श्यामः पुमान्, स कौतुकी विग्रहान्तरेण जङ्गमीभावम् अङ्गीकृत्य पर्यङ्किकामध्यम् अध्यास्ते । तद् अद्भुतं दृष्टेर् अपरोक्षीक्रियताम् । इत्य् आकर्ण्य च—
madhumaṅgalaḥ : tado tado ?
kṛṣṇaḥ: tataś ca sā kakṣāntaram āsādya jāmbavatī-cittam uttambhayāmāsa—vatse ! tavāyaṁ pañcālikayor yaḥ śyāmaḥ pumān, sa kautukī vigrahāntareṇa jaṅgamī-bhāvam aṅgīkṛtya paryaṅkikā-madhyam adhyāste | tad adbhutaṁ dṛṣṭer aparokṣī-kriyatām | ity ākarṇya ca—
metro no identificado
Мадхумангала: И что же дальше? Кришна: А дальше она прошла во внутренний покой и взволновала сердце Джамбавати: «Дитя! Этот смуглый мужчина из твоей пары кукол, шутник, принял другое тело, ожил и сидит посреди ложа! Посмотри на это диво своими глазами!» Услышав это —
c8783c8c3c76 · publicado 24 sept 2026, 7:05:56 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con