न च कृपालुर् अकृतद्रोहस् तितिक्षुः सर्वदेहिनाम् इत्य् आदि सम्पूर्णधर्मका एव सन्तस् तेषाम् एव निन्दा अपराध इति वाच्यम् । सर्वाचारविवर्जिताः शठधियो व्रात्या जगद्वञ्चकाः इति तत्प्रकरणवर्तिना वचनेन तादृशदुश्चरितानाम् अपि भगवन्तं भजतां कैमुतिकन्यायेन सच्छब्दवाच्यत्वेन सूचितत्वात्
na ca kṛpālur akṛta-drohas titikṣuḥ sarva-dehinām ity ādi sampūrṇa-dharmakā eva santas teṣām eva nindā aparādha iti vācyam | sarvācāra-vivarjitāḥ śaṭha-dhiyo vrātyā jagad-vañcakāḥ iti tat-prakaraṇa-vartinā vacanena tādṛśa-duścaritānām api bhagavantaṁ bhajatāṁ kaimutika-nyāyena sac-chabda-vācyatvena sūcitatvāt
И нельзя сказать, что святые, хула на которых — оскорбление, — лишь те, у кого все качества: «милосердный, никому не вредящий, терпеливый ко всем воплощённым» и прочие. Ведь высказывание в том же разделе — «лишённые всякого поведения, лукавые умом, отверженные, обманщики мира…» — показывает по правилу «тем более», что и такие дурные нравом, если служат Бхагавану, называются святыми.
f9242db62b3b · publicado 28 sept 2026, 15:51:26 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перечень качеств святого — «Бхагаватам» 11.11.29. Но оскорблением считается хула и на того преданного, кто этими качествами ещё не обладает: если писание прощает служащего Богу даже с дурным поведением, то тем более хулить его — опасно. Ср. «Гита» 9.30.