तद् एवं स्थिते तदाप्रच्छनपूर्वकं व्रजस्य व्रजराज्ञाश् च पत्रं यथा—
आज्ञा या ते तथासीद् व्रजजलदिविधो सैव सर्वव्रजेन
त्वन्मात्रापि प्रकर्षाद् अरचि न च चिरं तत्र कोऽपि व्यधत्त ।
किन्तु प्राणाधिकोटिप्रतिममुखरुचे नेत्रवृन्देन भूयस्
त्वत्कान्तीनां दिदृक्षा चपलितगतिना मन्यते जातु नैव ॥1॥
tad evaṁ sthite tadāpracchana-pūrvakaṁ vrajasya vraja-rājñāś ca patraṁ yathā—
ājñā yā te tathāsīd vraja-jaladi-vidho saiva sarva-vrajena
tvan-mātrāpi prakarṣād araci na ca ciraṁ tatra ko’pi vyadhatta |
kintu prāṇādhikoṭi-pratima-mukharuce netra-vṛndena bhūyas
tvat-kāntīnāṁ didṛkṣā capalita-gatinā manyate jātu naiva ||1||
И вот, спросив её, написали письмо от Враджи и от царицы Враджи. Вот оно: „Твой приказ, о луна океана Враджи, исполнен всей Враджей — и твоей матерью — со всем усердием, и никто не промедлил. Но, о ты, чей блеск лица дороже миллионов жизней, сонм наших глаз, беспокойно мечущихся от жажды снова увидеть твою красу, никак не может его принять.
be026681e67d · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:37:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से