तद् एवं रात्रिकथासत्रं प्रथयित्वा सर्वम् अपि सुखेन ग्रथयित्वा कथकौ वासम् आसन्नौ । ततश् च,
तद् उदितनववर्षं राधिकामाधवाख्याव्
अभिनववरवीरुद्भूरुहाग्र्याव् उपेत्य ।
वलयिभुजलताभ्यां बाढम् अन्योऽन्यसक्तौ
प्रमदवनविलासं बिभ्रतौ दिव्यतः स्म ॥14॥
tad evaṁ rātri-kathā-satraṁ prathayitvā sarvam api sukhena grathayitvā kathakau vāsam āsannau | tataś ca,
tad udita-nava-varṣaṁ rādhikā-mādhavākhyāv
abhinava-vara-vīrud-bhūruhāgryāv upetya |
valayi-bhuja-latābhyāṁ bāḍham anyo’nya-saktau
pramada-vana-vilāsaṁ bibhratau divyataḥ sma ||14||
Так отслужив ночной праздник рассказа и радостно всё завершив, рассказчики разошлись по домам. А затем под пролившимся новым дождём зовущиеся Радхикой и Мадхавой, как лучшие из юных лиан и деревьев, сойдясь и крепко прильнув друг к другу обвивающими лианами рук, забавлялись, являя игры рощи наслаждений.
75d6ad1bc6e0 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:37:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से