वीक्ष्यामूः सुबलं बलानुजसखं मूर्छाम् अवापुश् चिरं
जाग्रत्यश् च चिराय नैव विविदुः पृच्छाम तं किं न्व् इति ।
दत्तं स्वस्तिमुखं च नादिषत ता बाष्पाक्षतान्धीकृतास्
तेन स्वेन तु वाचितं किम् अपि तं श्रोत्रातिथिं चक्रिरे ॥8॥
vīkṣyāmūḥ subalaṁ balānuja-sakhaṁ mūrchām avāpuś ciraṁ
jāgratyaś ca cirāya naiva vividuḥ pṛcchāma taṁ kiṁ nv iti |
dattaṁ svasti-mukhaṁ ca nādiṣata tā bāṣpākṣatāndhīkṛtās
tena svena tu vācitaṁ kim api taṁ śrotrātithiṁ cakrire ||8||
Увидев Субалу, друга Младшего брата Балы, они надолго лишились чувств; а очнувшись, долго не знали, о чём его спросить. Ослеплённые слезами, они даже не заметили письма, что начиналось с „будь благополучна“; и лишь то, что он прочёл сам, стало гостем их ушей:
443b274e6b3c · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:37:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से