सोऽयं मद्वरगर्ववान् मम विभुं त्वाम् अप्य् अमंस्तान्य् अथे
त्यात्मानं विजितं त्वयावगमयन्न् एतं तथाबोधयम् ।
तस्माद् अस्म्य् अपराधबीजम् अहम् इत्य् अस्मिन् मयि क्षम्यतां
मूर्खोऽप्य् एष उपेक्षतां यद् इयम् अप्य् अज्ञाद् भिदा धीमति ॥20॥
so’yaṁ mad-vara-garvavān mama vibhuṁ tvām apy amaṁstāny athe-
tyātmānaṁ vijitaṁ tvayāvagamayann etaṁ tathābodhayam |
tasmād asmy aparādha-bījam aham ity asmin mayi kṣamyatāṁ
mūrkho’py eṣa upekṣatāṁ yad iyam apy ajñād bhidā dhīmati ||20||
„Этот, гордый моим даром, счёл иным даже Тебя, моего владыку; поэтому я и вразумил его, дав понять, что он побеждён Тобой. Так что семя вины — я; прости это мне. А этого глупца оставь без внимания: различие между мной и мудрым происходит от незнания.
8c6767505a44 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:07:20 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод последней строки приблизителен.