यस्य प्राग्विरहात् क्षणं युगतया वेत्ति स्म यं वीक्षितुं
ज्ञात्वानन्यम् उपायम् अव्रजद् अयं क्षेत्रं कुरूणां द्रुतम् ।
तेन प्राणसुतेन हन्त चिरतः संसज्य गन्तुं गृहं
तत्रानुज्ञापनाय जल्पतु कथं साक्षाद् असाक्षाद् अपि ॥20॥
yasya prāg-virahāt kṣaṇaṁ yugatayā vetti sma yaṁ vīkṣituṁ
jñātvānanyam upāyam avrajad ayaṁ kṣetraṁ kurūṇāṁ drutam |
tena prāṇa-sutena hanta cirataḥ saṁsajya gantuṁ gṛhaṁ
tatrānujñāpanāya jalpatu kathaṁ sākṣād asākṣād api ||20||
छन्द अज्ञात
тот, для кого после прежней разлуки миг казался югой, кто поспешно пришёл на поле Куру, не зная иного средства увидеть Его, — как, ах, наконец соединившись с сыном, что дороже жизни, он заговорит, прямо или не прямо, о том, чтобы его отпустили домой?
35ba7ca0b2a1 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:37:38 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से