अथ तत आगतात् तद् एतद् अग्रजाद् आकर्णयन् श्रीकृष्णः प्रणमन्न् अश्रुभिर् वचनाद् विरमंश् च नतफुल्लवदनश् चिरम् आसीत् ।
अथ कृष्णरामोद्धवारोहिणीभिः सह स्वयम् एवानकदुन्दुभिः श्रीमन्नन्दस्य शकटमन्दिरम् अनुगम्य तम् अपि यथायथं सङ्गम्य रम्यम् इदं जगाद─
atha tata āgatāt tad etad agrajād ākarṇayan śrī-kṛṣṇaḥ praṇamann aśrubhir vacanād viramaṁś ca nata-phulla-vadanaś ciram āsīt |
atha kṛṣṇa-rāmoddhavā-rohiṇībhiḥ saha svayam evānakadundubhiḥ śrīman-nandasya śakaṭa-mandiram anugamya tam api yathāyathaṁ saṅgamya ramyam idaṁ jagāda─
छन्द अज्ञात
Услышав это от вернувшегося старшего брата, Шри Кришна поклонился, умолк от слёз и долго стоял со склонённым, расцветшим лицом. Затем сам Анакадундубхи с Кришной, Рамой, Уддхавой и Рохини пришёл к повозке-дому Шриман Нанды, как подобает встретился с ним и сказал вот что прекрасное:
451e11f2a669 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:37:38 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से