अथ शक्रं जितवन्तस् ते व्रजयुवराजादिगोमन्तः प्रतिस्वं गोवृन्दम् अन्वितवन्तः परं व्रजराजादय एव व्रजम् आव्रजितवन्तः ।
कंसस् तु केशिध्वंसनम् अपि शृण्वन् व्यग्रमना विग्र इव गृहान् न निःससार ।
अथ समापनम् ।
सोऽयं तव व्रजाधीश सुतः सूतमनोरथः ।
केशिनं चात्र यश्चक्रे यमस्य प्रतिवेशिनम् ॥
atha śakraṁ jitavantas te vraja-yuvarājādi-gomantaḥ pratisvaṁ go-vṛndam anvitavantaḥ paraṁ vraja-rājādaya eva vrajam āvrajitavantaḥ |
kaṁsas tu keśi-dhvaṁsanam api śṛṇvan vyagra-manā vigra iva gṛhān na niḥsasāra |
atha samāpanam |
so’yaṁ tava vrajādhīśa sutaḥ sūtamanorathaḥ |
keśinaṁ cātra yaścakre yamasya prativeśinam ||
размер не определён
Потом владельцы коров во главе с юным царевичем Враджи, некогда победившие Шакру, пошли каждый за своим стадом, а во Враджу вернулись только царь Враджи и старшие. А Камса, услышав и об убийстве Кеши, в смятении, словно бестелесный, так и не вышел из дома. И вот завершение: «Таков твой сын, Владыка Враджи, исполнитель желаний: здесь Он сделал Кеши соседом Ямы».
736a1bb8042f · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:59:25 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами