राजा—(सविस्मयम् ।) काशीमिश्रस्य स्वर इव श्रूयते तदाहूयताम् ।
(प्रविश्य सत्वरम् ।)
काशीमिश्रः—देव, अयमयमनाहूत एवागतः ।
राजा—कथय किं तत्त्वमिदम् ।
काशीमिश्रः—सत्यमेव लोकभिया ततोऽपि निवृत्तः । ततोऽपि केनाप्यविदित एव चलितवान् ।
राजा—सार्वभौम, अस्माकं तु समः पन्थाः विच्छेददुःखस्य तुल्यफलत्वात् । एकाकिनस्तस्य निर्वाहः कथं भवतु ।
काशीमिश्रः—भिक्षायोग्याः कियन्तो विप्राः प्रेषिताः सन्ति । भगवता तु तन्न ज्ञायते ।
राजा—साधु मिश्र, साधु किमप्युक्त्वा गतम् ।
काशीमिश्रः—आगतप्रायोऽहमिति ।
राजा—तत्किं दिनं भविष्यति ।
भट्टाचार्यः—जङ्घाजीविनः कियन्तो गच्छन्तु यथा भगवतो वार्तां प्रापयन्ति ।
सार्वभौमः—उचितमेवैतत् ।
राजा—काशीमिश्रमहापात्रं चन्दनेश्वरं मदाज्ञया समादिश यथैवं करोति ।
काशीमिश्रः—देव, परीक्षामहापात्रं निवेद्य मयैव तत्कारितमस्ति । कतिचिदागतप्राया एव ।
(प्रविश्य ।)
दौवारिकः—देव, महाप्रभोर्वार्ताहारिणो द्वारि वर्तन्ते ।
राजा—प्रवेश्यन्ताम् ।
दौवारिकः—(तथा करोति ।)
(प्रविश्य ।)
वार्ताहारिणः—जयति जयति देवः ।
राजा—कथयत किं जानीथ ।
वार्ताहारिणः—सर्वमेव जानीमः ।
rājā—(savismayam |) kāśīmiśrasya svara iva śrūyate tadāhūyatām |
(praviśya satvaram |)
kāśīmiśraḥ—deva, ayamayamanāhūta evāgataḥ |
rājā—kathaya kiṃ tattvamidam |
kāśīmiśraḥ—satyameva lokabhiyā tato'pi nivṛttaḥ | tato'pi kenāpyavidita eva calitavān |
rājā—sārvabhauma, asmākaṃ tu samaḥ panthāḥ vicchedaduḥkhasya tulyaphalatvāt | ekākinastasya nirvāhaḥ kathaṃ bhavatu |
kāśīmiśraḥ—bhikṣāyogyāḥ kiyanto viprāḥ preṣitāḥ santi | bhagavatā tu tanna jñāyate |
rājā—sādhu miśra, sādhu kimapyuktvā gatam |
kāśīmiśraḥ—āgataprāyo'hamiti |
rājā—tatkiṃ dinaṃ bhaviṣyati |
bhaṭṭācāryaḥ—jaṅghājīvinaḥ kiyanto gacchantu yathā bhagavato vārtāṃ prāpayanti |
sārvabhaumaḥ—ucitamevaitat |
rājā—kāśīmiśramahāpātraṃ candaneśvaraṃ madājñayā samādiśa yathaivaṃ karoti |
kāśīmiśraḥ—deva, parīkṣāmahāpātraṃ nivedya mayaiva tatkāritamasti | katicidāgataprāyā eva |
(praviśya |)
dauvārikaḥ—deva, mahāprabhorvārtāhāriṇo dvāri vartante |
rājā—praveśyantām |
dauvārikaḥ—(tathā karoti |)
(praviśya |)
vārtāhāriṇaḥ—jayati jayati devaḥ |
rājā—kathayata kiṃ jānītha |
vārtāhāriṇaḥ—sarvameva jānīmaḥ |
Царь. (С изумлением.) Будто голос Каши Мишры. Позовите его.
(Поспешно входит.)
Каши Мишра. Государь, вот я, пришёл и без зова.
Царь. Скажи, как было на деле.
Каши Мишра. Правда: из страха перед людьми Он повернул и оттуда. А отсюда ушёл никому не ведомо.
Царь. Сарвабхаума, у нас с тобой путь один: горе разлуки даёт один плод. Как Ему одному справиться?
Каши Мишра. Отправлены несколько брахманов, годных подавать милостыню. Господь об этом не знает.
Царь. Хорошо, Мишра, хорошо. Сказал ли Он что-нибудь, уходя?
Каши Мишра. «Я скоро вернусь».
Царь. Когда же будет тот день?
Бхаттачарья. Пусть пойдут скороходы, чтобы доставлять вести о Господе.
Сарвабхаума. Это как раз уместно.
Царь. Мишра, от моего имени поручи это Махапатре Чанданешваре.
Каши Мишра. Государь, я уже доложил Парикша-махапатре и всё устроил. Некоторые уже почти вернулись.
(Входит привратник.)
Привратник. Государь, у ворот вестники от Махапрабху.
Царь. Впусти.
Привратник. (Так и делает.)
(Входят.)
Вестники. Слава, слава государю!
Царь. Говорите, что знаете.
Вестники. Знаем всё.
5cbeef4b9113 · 发布于 2026年9月15日 14:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Царь снова устраивает помощь втайне: брахманы для милостыни, скороходы для вестей. Господь ушёл один, но и в лесу Его сопровождает незаметная забота.