अथ तृतीयं वारम् अपि तद् एवाकर्ण्यातीव निर्णीतम् इति स्थिते पुनः पृष्ठस् तद् इदं निर्वाचयामास, यथा—
आत्मन्य् एवात्मनात्मानं सृजे हन्म्य् अनुपालये ।
आत्ममायानुभावेन भूतेन्द्रियगुणात्मना ॥ इति ।
तत्र प्रथमतस् ताभिर् इदं चेतसि विचारितम्—तद् इदं स्वस्य खल्व् ईश्वरताज्ञानम् इव व्यञ्जितं लगति । यत्र स्वस्यैवेश्वरत्वम् अवगमितम्, तद् इदं चास्मच् चेतोरूक्षणाय निक्षिप्तम् इति गम्यते । भवतु, किं तेन? यतः,
atha tṛtīyaṁ vāram api tad evākarṇyātīva nirṇītam iti sthite punaḥ pṛṣṭhas tad idaṁ nirvācayāmāsa, yathā—
ātmany evātmanātmānaṁ sṛje hanmy anupālaye |
ātma-māyānubhāvena bhūtendriya-guṇātmanā || iti |
tatra prathamatas tābhir idaṁ cetasi vicāritam—tad idaṁ svasya khalv īśvaratā-jñānam iva vyañjitaṁ lagati | yatra svasyaiveśvaratvam avagamitam, tad idaṁ cāsmac ceto-rūkṣaṇāya nikṣiptam iti gamyate | bhavatu, kiṁ tena? yataḥ,
未能识别诗律
Затем, выслушав то же в третий раз и окончательно в этом убедившись, они снова спросили, и он прочёл вот что: „Я сам в себе, самим собой творю себя, уничтожаю и храню — силой своей майи, состоящей из стихий, чувств и гун“. Сначала они подумали: „Кажется, Он выражает знание о своём владычестве; раз Он сообщает о своей власти, понятно, что это брошено, чтобы ожесточить наше сердце. Но что с того? Ведь
e7b5cca812dd · 发布于 2026年9月25日 03:16:48 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 47.