अथ निवेदयामास च—
प्रेमोन्मादजकृच्छ्रम् एतद् उदितं ते यत् प्रिये शृण्वति
क्षान्तिं तत्र कुरुष्व देवि करुणाकल्लोलिनि श्रीतमे ।
प्रायः कक्खटधृष्टधीः कविजनः स्याद् येन नान्यस्य स
ह्रीदुःखाद्यम् अवैति किन्तु कवते व्यञ्जन् निजां चातुरीम् ॥41॥
atha nivedayāmāsa ca—
premonmādaja-kṛcchram etad uditaṁ te yat priye śṛṇvati
kṣāntiṁ tatra kuruṣva devi karuṇā-kallolini śrī-tame |
prāyaḥ kakkhaṭa-dhṛṣṭadhīḥ kavijanaḥ syād yena nānyasya sa
hrī-duḥkhādyam avaiti kintu kavate vyañjan nijāṁ cāturīm ||41||
И ещё сказал: «Прости, богиня, волна милосердия, прекраснейшая, что при твоём милом я высказал твою муку, рождённую безумием любви: обычно поэты грубы и дерзки умом — не понимают чужого стыда, горя и прочего, а слагают, лишь бы явить свою ловкость.
7287d7da32f4 · 发布于 2026年9月25日 03:16:48 UTC
可用语言RU用方向键翻颂