सुहृदावलिपरिवीतः श्रुतिहरमुरलीगीतः
सुरभीवीथ्यनुसारी वरपीताम्बरधारी
पीनोज्ज्वलभुजदण्डः शिरसि स्फुरितशिखण्डः
शशिखण्डाभललाटः पीवरहृदयकपाटः
खरमिहिरातपवासे प्रसरत्य् अपि शुचिमासे
धृतमधुलक्ष्मीभारं परिहृतदावविकारं
धेनुमनोहरशादं पिककृतपञ्चमनादं
षड्जोद्गारिमयूरं विसृमरसौरभपूरं
विकसितचारुशिरीषं स्फुटमल्लीनिबिरीषं
वृन्दावनम् अतिहृष्टः सबलः स्वयम् अभिविष्टः
कल्पितभुजसङ्ग्रामः क्वचिद् ईहितविश्रामः
कुत्रचिद् अभिनवतुम्बैः क्वचिद् अतिकोमलकुम्भैः
क्व च परिपाकिमगुञ्जैः क्व च बिल्वामलपुञ्जैः
क्रीडन्न् अद्भुतचर्यः केलिषु पण्डितवर्यः
पीबरकुतुकाधारे द्वन्द्वीभावविहारे
कल्पितनिर्भररागः कृतसखिवर्गविभागः
शीतलमरुदनुकूले भाण्डीरद्रुममूले
कृत्वा बल्लववेशं प्रविशन्तं दनुजेशं
जानन्न् एव विलासी स्वीकृतवान् खलशासी
जैत्रीकृतबलपक्षः सुदुरूहक्रमदक्षः
श्रीदामप्रियकामः सुररिपुवाहितरामः
क्षपयन् प्रलम्बकायं हलिना निर्मितमायं
दैवतपरिणुतलीलः सुहृदानन्दशीलः
तत्र विदूरं याताः सुरभीर् लघुपदपाताः
समम् अन्विष्यन् गोपैः शङ्कितनिजधनलोपैर्
मुञ्जावलिविकराले विपिने क्वचन विशाले
लब्धाखिलधवलाकस् तुङ्गितसुखपरिपाकः
पीतभयङ्करदावः प्रकटोल्लसदनुभावः
प्रणतजनोत्सवकारी त्वं भाण्डीरविहारी
गोकुलजनरससिन्धो जय जय दुर्विधबन्धो ॥
कलितश्रीदामानं श्रीदामानन्दिकेलितुन्दिलितम् ।
वन्दे रामावरजं रामावरजङ्गमद्युतरुम् ॥
द्विपदिका च्छन्दः ।
suhṛd-āvali-parivītaḥ śruti-hara-muralī-gītaḥ
surabhī-vīthy-anusārī vara-pītāmbara-dhārī
pīnojjvala-bhuja-daṇḍaḥ śirasi sphurita-śikhaṇḍaḥ
śaśi-khaṇḍābha-lalāṭaḥ pīvara-hṛdaya-kapāṭaḥ
khara-mihirātapa-vāse prasaraty api śuci-māse
dhṛta-madhu-lakṣmī-bhāraṁ parihṛta-dāva-vikāraṁ
dhenu-manohara-śādaṁ pika-kṛta-pañcama-nādaṁ
ṣaḍ-jodgāri-mayūraṁ visṛmara-saurabha-pūraṁ
vikasita-cāru-śirīṣaṁ sphuṭa-mallī-nibirīṣaṁ
vṛndāvanam atihṛṣṭaḥ sabalaḥ svayam abhiviṣṭaḥ
kalpita-bhuja-saṅgrāmaḥ kvacid īhita-viśrāmaḥ
kutracid abhinava-tumbaiḥ kvacid atikomala-kumbhaiḥ
kva ca paripākima-guñjaiḥ kva ca bilvāmala-puñjaiḥ
krīḍann adbhuta-caryaḥ keliṣu paṇḍita-varyaḥ
pībara-kutukādhāre dvandvībhāva-vihāre
kalpita-nirbhara-rāgaḥ kṛta-sakhi-varga-vibhāgaḥ
śītala-marud-anukūle bhāṇḍīra-druma-mūle
kṛtvā ballava-veśaṁ praviśantaṁ danujeśaṁ
jānann eva vilāsī svīkṛtavān khala-śāsī
jaitrī-kṛta-bala-pakṣaḥ sudurūha-krama-dakṣaḥ
śrīdāma-priya-kāmaḥ sura-ripu-vāhita-rāmaḥ
kṣapayan pralamba-kāyaṁ halinā nirmita-māyaṁ
daivata-pariṇuta-līlaḥ suhṛd-ānanda-śīlaḥ
tatra vidūraṁ yātāḥ surabhīr laghu-pada-pātāḥ
samam anviṣyan gopaiḥ śaṅkita-nija-dhana-lopair
muñjāvali-vikarāle vipine kvacana viśāle
labdhākhila-dhavalākas tuṅgita-sukha-paripākaḥ
pīta-bhayaṅkara-dāvaḥ prakaṭollasad-anubhāvaḥ
praṇata-janotsava-kārī tvaṁ bhāṇḍīra-vihārī
gokula-jana-rasa-sindho jaya jaya durvidha-bandho ||
kalita-śrīdāmānaṁ śrīdāmānandi-keli-tundilitam |
vande rāmāvarajaṁ rāmāvarajaṅgama-dyutarum ||
dvipadikā cchandaḥ |
未能识别诗律
Ты, окружённый вереницей друзей, с песнью флейты, пленяющей слух, идущий по коровьей тропе, в лучших жёлтых одеждах, с мощными блистающими руками, со сверкающим пером на голове, с лбом, как лунный серп, с широкой грудью; ликуя, вошёл вместе с Баларамой во Вриндаван, который даже в жаркий месяц, обитель палящего солнца, несёт на себе красоту весны — без бедствия пожаров, с травой, приятной коровам, с пением кокил на панчаме, с павлинами, кричащими шаджу, с далеко разливающимся благоуханием, с раскрывшимися прелестными ширишами, густой от распустившегося жасмина; ты устраивал борьбу, где-то отдыхал, где-то играл свежими тыквами, нежнейшими плодами кумбхи, спелыми гунджами, грудами бильвы и амалаки, — лучший из знатоков игр, с дивными забавами; в попарной игре, вместилище великой потехи, ты разделил друзей на две стороны со всей страстью; у корня Бхандиры, где веет прохладный ветер, ты, игрок и каратель злодеев, принял к себе владыку данавов, вошедшего в облике пастушка, хотя знал, кто он; искусный в непостижимом порядке, ты дал победить стороне Баларамы, желая порадовать Шридаму; Раму унёс враг богов — и Халин погубил тело Праламбы, разоблачив обман; боги воспели эту игру, а ты, привыкший радовать друзей, вместе с пастухами, боявшимися потерять своё богатство, разыскивал коров, быстро убежавших далеко, — нашёл всех белых коров в каком-то обширном лесу, страшном от зарослей мунджи, воспел зрелость счастья, выпил страшный пожар и явил сияющее величие; ты творишь праздник для склонённых, играешь у Бхандиры, океан радости людей Гокулы, — слава, слава тебе, друг несчастных! Чту младшего брата Рамы — того, кто держит на груди гирлянду Шри, кто раздался от игры, порадовавшей Шридаму, лучшее движущееся дерево желаний для красавиц. (Размер «Двипадика».)
000000000000 · 发布于 1970年1月1日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Праламба и лесной пожар, по «Бхагаватам». Лето во Вриндаване похоже на весну. Демон Праламба вошёл в игру под видом пастушка; игра шла парами — проигравший несёт победителя на спине; Кришна нарочно дал победить стороне Баларамы (Баладева: чтобы демона убил не он, а брат), сам понёс Шридаму, а Праламба понёс Раму — и унёс было, пока тот не убил его кулаком. Затем коровы ушли в заросли мунджи, вспыхнул пожар, и Кришна проглотил его, велев друзьям закрыть глаза. В последней строфе двойные слова: śrī-dāman — и «гирлянда Шри», и имя друга Шридамы; rāmā-vara — «лучший для красавиц».