व्रजराजः सहासम् उवाच—“तदनन्तरं प्रातर् आरभ्य स पुनर् असभ्यः कां कारिम् अकार्षीत्?”
दूत उवाच—“स्वभावजां कारिम् एव । तथा हि, प्रातर् असौ दुष्टस् त्व् अन्यद् दुश्चेष्टितम् अनु चेष्टितवान् ।”
व्रजराज उवाच—“हन्त, कथय तत् किम्?”
दूत उवाच—“प्रातः स तु मलिनीकृतनिजकुलः खलिनीपतिः स्वदयितान् दैतेयान् आनयामास निशामयामास च निशीथिनीवृत्तम् । ते च भिन्नसेतवः केतव इव राहुनिभम् एतं मिलिता व्यघ्रवर्गनिर्घोषप्रभघर्घरायमाणां गोष्ठीम् अनुष्ठितवन्तः, किं बहुना, तत्र महेन्द्रादिनिर्जयगर्जनपर्यवसानतस् तात्पर्यम् इदम् एव जातम्, यद् विश्वद्रीचां विष्णुम् अनुचरिष्णूनां देवदेवद्र्यग्भूदेवगवादीनां पीडनेनैव तत्पीडनम् ईडितं, तथा तत्सध्रीचीनतया निर्दशानिर्दशानां बालानां निर्दयतया निर्दलनम् इति खल्याम् एव बल्याम् अवलम्ब्य तत्र स च संवलते स्म । तया च तदानीं बहु सम्प्रयच्छते स्म ।”
vrajarājaḥ sahāsam uvāca—“tad-anantaraṁ prātar ārabhya sa punar asabhyaḥ kāṁ kārim akārṣīt?”
dūta uvāca—“svabhāva-jāṁ kārim eva | tathā hi, prātar asau duṣṭas tv anyad duśceṣṭitam anu ceṣṭitavān |”
vrajarāja uvāca—“hanta, kathaya tat kim?”
dūta uvāca—“prātaḥ sa tu malinī-kṛta-nija-kulaḥ khalinī-patiḥ svadayitān daiteyān ānayāmāsa niśāmayāmāsa ca niśīthinī-vṛttam | te ca bhinna-setavaḥ ketava iva rāhu-nibham etaṁ militā vyaghra-varga-nirghoṣa-prabha-ghargharāyamāṇāṁ goṣṭhīm anuṣṭhitavantaḥ, kiṁ bahunā, tatra mahendrādi-nirjaya-garjana-parya-vasānatas tātparyam idam eva jātam, yad viśvadrīcāṁ viṣṇum anucariṣṇūnāṁ deva-devadryag-bhūdeva-gavādīnāṁ pīḍanenaiva tat-pīḍanam īḍitaṁ, tathā tat-sadhrīcīna-tayā nirdaśā-nirdaśānāṁ bālānāṁ nirdayatayā nirdalanam iti khalyām eva balyām avalambya tatra sa ca saṁvalate sma | tayā ca tadānīṁ bahu samprayacchate sma |”
metre not identified
Царь Враджа со смехом сказал: „А что же этот невоспитанный натворил потом, с утра?“ Посланец сказал: „То, что ему свойственно. Вот что: с утра этот злодей принялся за другое злое дело“. Царь Враджа сказал: „Ах, расскажи, что именно?“ Посланец сказал: „Утром этот владыка конницы, опозоривший свой род, созвал своих любимых дайтьев и рассказал им о ночном. А они, разрушители устоев, словно кометы, сошлись к этому подобию Раху и устроили совет, рычащий, как стая тигров. Короче: после похвальбы победой над великим Индрой и прочими смысл свёлся к одному: мучить всех, кто следует за Вишну, — богов, брахманов, коров и прочих — и тем мучить Его; а заодно безжалостно истреблять десятидневных младенцев. На этой злой силе он и держится. И за это щедро их одаривал“.
f997953c0633 · published Sep 24, 2026, 6:56:58 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Совет Камсы с демонами — конец десятой песни, глава 4, «Бхагаватам».