सा तु राक्षसपक्षिणी “मुञ्च मुञ्च” इति पुष्टक्रुष्टतया व्यथितसनीडां पीडां प्रपञ्चयन्ती प्राणान् अपि मुञ्चन्ती संस्कारवशात् तं वक्षस्य् एव निक्षिप्य पक्षविक्षेपाद् व्रजाद् बहिः ससार ममार च । यत्र ह्रादिनी सा ह्रादिनीत्य् एव तर्क्यते स्म, यत्र च स्वरूपावस्थितिम् एव चाससार ।
sā tu rākṣasa-pakṣiṇī “muñca muñca” iti puṣṭa-kruṣṭatayā vyathita-sanīḍāṁ pīḍāṁ prapañcayantī prāṇān api muñcantī saṁskāra-vaśāt taṁ vakṣasy eva nikṣipya pakṣa-vikṣepād vrajād bahiḥ sasāra mamāra ca | yatra hrādinī sā hrādinīty eva tarkyate sma, yatra ca svarūpāvasthitim eva cāsasāra |
А птица-ракшаси, крича во весь голос: „Пусти, пусти!“, выказывая боль, мучившую её гнездо, и отпуская даже жизнь, по привычке прижала Его к груди, взмахнула крыльями, вылетела за пределы Враджа и умерла. Там её, грохочущую, сочли «Храдини», молнией, — и она достигла своей настоящей природы.
f1cc8f6ebe97 · published Sep 24, 2026, 6:56:58 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Игра слов: «храдини» — и «грохочущая», и «молния». Путана, вскормившая Кришну, обрела положение матери («Бхагаватам» 10.6.35).