व्रजराजस् तु तद् इदं रुषद्वचनम् अवकलय्य सरुषस् ततः सत्रासम् उवाच—“तत्र श्रीमद्भ्राता किम् अप्य् अक्लिष्टं मय्य् उपदिष्टम् अस्ति?”
दूत उवाच—“अथ किं? यत् खलु शीघ्रम् एवास्मै राजव्याजराक्षसाय सङ्गम्य बलिर् वलयितव्यो मिलितव्यश् चाहम्” इति । किं चेदम् अपि सन्दिष्टम्, “भवन्नन्दनोत्पत्तिसमयं समया वयम् अत्युत्कण्ठितास् तन्मङ्गलेन सङ्गमनीयाः, तथा भवत्पुत्रनिर्विशेषस्य तस्य बालविशेषस्य वृत्तिर् वर्तयितव्या” इति ।
अथ तद् एतद् अवकलय्य संशय्य च तं भोजनादिना योजयित्वा, निजाग्रजानुजान् आकार्य तद् अग्रे पुनस् तं तद् अनु रहसम् अनुव्याहारितवान् ।
vrajarājas tu tad idaṁ ruṣad-vacanam avakalayya saruṣas tataḥ satrāsam uvāca—“tatra śrīmad-bhrātā kim apy akliṣṭaṁ mayy upadiṣṭam asti?”
dūta uvāca—“atha kiṁ? yat khalu śīghram evāsmai rāja-vyāja-rākṣasāya saṅgamya balir valayitavyo militavyaś cāham” iti | kiṁ cedam api sandiṣṭam, “bhavan-nandanotpatti-samayaṁ samayā vayam atyutkaṇṭhitās tan-maṅgalena saṅgama-nīyāḥ, tathā bhavat-putra-nirviśeṣasya tasya bāla-viśeṣasya vṛttir vartayitavyā” iti |
atha tad etad avakalayya saṁśayya ca taṁ bhojanādinā yojayitvā, nijāgrajā-nujān ākārya tad agre punas taṁ tad anu rahasam anuvyāhāritavān |
metre not identified
Царь Враджа, услышав эти гневные речи, в гневе и страхе сказал: „Дал ли мне там мой брат какое-нибудь наставление?“ Посланец сказал: „А как же! Вот: как можно скорее отнести дань этому ракшасу под видом царя и встретиться со мной“. И ещё он велел: „Мы очень хотели бы разделить с тобой радость рождения твоего сына; и позаботься о том особом мальчике, что тебе как сын“. Тогда, выслушав это и поразмыслив, царь накормил его, позвал своих старших и младших братьев и при них снова заставил его всё повторить наедине.
ce79cf027e8e · published Sep 24, 2026, 6:56:58 PM UTC
Available inRUPage between verses with
«Особый мальчик» — Баларама у Рохини.