तद् एतन् निर्वर्ण्य देवैर् वर्णितं यथा—
प्रत्येकं गाव एता बहिर् अपि च हरेः प्राणरूपा यद् आसां
शश्वत् तृप्तौ च तृप्तिं क्षुधि च कलयति क्षुद्विकारं स एषः ।
आनीयानीय चैता निजहृदि विदधद् घ्राणसौख्यं दधानः
श्लिष्यन्न् उच्चैर् विचिन्वन्न् अशनम् उपददत् पालयन् स्वेन भाति ॥7॥
tad etan nirvarṇya devair varṇitaṁ yathā—
pratyekaṁ gāva etā bahir api ca hareḥ prāṇa-rūpā yad āsāṁ
śaśvat tṛptau ca tṛptiṁ kṣudhi ca kalayati kṣud-vikāraṁ sa eṣaḥ |
ānīyānīya caitā nijahṛdi vidadhad ghrāṇa-saukhyaṁ dadhānaḥ
śliṣyann uccair vicinvann aśanam upadadat pālayan svena bhāti ||7||
Видя это, боги описали: «Каждая из этих коров — жизнь Хари вне Его тела: когда они сыты, Он чувствует сытость, когда голодны — муки голода. Подводя их снова и снова, прижимая к сердцу, с радостью вдыхая их запах, обнимая, громко отыскивая корм и поднося его, оберегая их Сам, — Он сияет.
68f38608551d · published Sep 24, 2026, 7:44:05 PM UTC
Available inRUPage between verses with