अथ मधुकण्ठः पप्रच्छ—अत्र व्रजराजः किं व्याजहार ?
स्निग्धकण्ठ उवाच—न किम् अपि ।
मधुकण्ठ उवाच—हन्त ! कथम् इव ?
स्निग्धकण्ठ उवाच—
जहार यस्य पुत्रं तत् स्निग्धतां यः स्मरत्य् अथ ।
स्निघ्यतस् तत्र पुत्रेच्छोस् तस्य मौनं हि शस्यते ॥32॥
atha madhukaṇṭhaḥ papraccha—atra vrajarājaḥ kiṁ vyājahāra ?
snigdhakaṇṭha uvāca—na kim api |
madhukaṇṭha uvāca—hanta ! katham iva ?
snigdhakaṇṭha uvāca—
jahāra yasya putraṁ tat snigdhatāṁ yaḥ smaraty atha |
snighyatas tatra putrecchos tasya maunaṁ hi śasyate ||32||
metre not identified
Тогда Мадхукантха спросил: „А что на это сказал царь Враджи?“ Снигдхакантха сказал: „Ничего“. Мадхукантха сказал: „Ах! Отчего же?“ Снигдхакантха сказал: „Когда тот, кто забрал его сына, потом вспоминает его любовь, — для любящего, желающего вернуть сына, молчание похвально“.
f928c39575d2 · published Sep 25, 2026, 4:37:38 AM UTC
Available inRUPage between verses with