मधुकण्ठ उवाच—कथ्यतां तावद् अग्रिमं वृत्तम् ।
स्निग्धकण्ठ उवाच—अथ व्रजराजमहाशयः सख्युर् वसुदेवस्य प्रियकरतयानभिव्यञ्जितनिजाशयः श्रीगोविन्दरामयोः प्रेम्णा तस्मिन्न् अद्य श्व इव शीघ्रं लब्धव्यत्यये मासत्रये शात्रवनिवारणादिकार्येषु च हरेर् अपरिहार्येषु स्वयम् एव चिरगोव्रजत्यजनवर्जनव्याजम् आसज्य स्वव्रजगमनार्थं, न तु कृष्णनयनार्थं श्रीवसुदेवम् अर्थयामास । तच् च नाद्धानुवर्तितया किन्तूद्धवमध्यवर्तितया । साक्षाद् अर्थनायां शालीनता लीनताम् आपद्यत इति । श्रीकृष्णस् तु न तादृशतयापि गन्तुं ययाचे । तथा हि─
madhukaṇṭha uvāca—kathyatāṁ tāvad agrimaṁ vṛttam |
snigdhakaṇṭha uvāca—atha vrajarāja-mahāśayaḥ sakhyur vasudevasya priyakaratayānabhivyañjita-nijāśayaḥ śrī-govinda-rāmayoḥ premṇā tasminn adya śva iva śīghraṁ labdha-vyatyaye māsa-traye śātrava-nivāraṇādi-kāryeṣu ca harer aparihāryeṣu svayam eva cira-go-vraja-tyajana-varjana-vyājam āsajya sva-vraja-gamanārthaṁ, na tu kṛṣṇa-nayanārthaṁ śrī-vasudevam arthayāmāsa | tac ca nāddhānuvartitayā kintūddhava-madhyavartitayā | sākṣād arthanāyāṁ śālīnatā līnatām āpadyata iti | śrī-kṛṣṇas tu na tādṛśatayāpi gantuṁ yayāce | tathā hi─
metre not identified
Мадхукантха сказал: „Рассказывай, что было дальше“. Снигдхакантха сказал: „Затем великодушный царь Враджи, не выказывая своего замысла, чтобы угодить другу Васудеве, из любви к Шри Говинде и Раме — когда три месяца пролетели, как «сегодня-завтра», а у Хари были неотложные дела, вроде отражения врагов, — сам, под предлогом, что нельзя надолго оставлять коров Враджи, попросил Шри Васудеву отпустить его в свою Враджу, а не отдать ему Кришну. И то не прямо, а через Уддхаву: при прямой просьбе пропала бы скромность. А Шри Кришну он даже так не просил пойти. Ведь
79e0d33c7e71 · published Sep 25, 2026, 4:37:38 AM UTC
Available inRUPage between verses with