तस्यां संसदि सङ्गम् ऋच्छति विधौ कल्लोलकोलाहलः
श्रीमान् वार्धिर् इव स्फुरन् जनगणः प्रोत्सर्पद् अङ्गः स्थितः ।
क्षुद्व्यालोलचकोरका इव तम् आवृत्य व्रजेशादयश्
चक्षुस् त्रोटिभिर् अंशुपानकृतिनोऽप्य् उच्चैर् न तृप्तिं ययुः ॥4॥
tasyāṁ saṁsadi saṅgam ṛcchati vidhau kallola-kolāhalaḥ
śrīmān vārdhir iva sphuran jana-gaṇaḥ protsarpad aṅgaḥ sthitaḥ |
kṣud-vyālola-cakorakā iva tam āvṛtya vrajeśādayaś
cakṣus troṭibhir aṁśu-pāna-kṛtino’py uccair na tṛptiṁ yayuḥ ||4||
Когда в том собрании взошла луна, толпа, как дивный океан, стояла, волнуясь и вздымаясь с гулом волн. А владыка Враджа и прочие, обступив Его, как дрожащие от голода чакоры, пили Его лучи клювами глаз — и не могли насытиться.
4fd444da3bee · published Sep 25, 2026, 5:31:18 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Чакора — птица, которая, по поэтическому поверью, питается лунным светом. Кришна — луна, при восходе которой вздымается океан, а жители Враджа — чакоры, чей голод по Его сиянию не утоляется.