गत्वा च ताः प्रागुन्नीतगीतमङ्गलकलसादिसङ्गिनीनां तासां सभां भासयामासुः ।
अथ विलज्जमानानाम् एनां सज्जन्ती सा शुभ्रदन्तीततिर् मातॄणाम् आज्ञयानया सह स्नानधाम समाजगाम । ततश् च—
वस्त्रालङ्करणवती सती लसन्ती
स्याद् एषा भृशम् इति भावना तु यासाम् ।
स्नानार्थं लघु वसनं परं दधाना
ताश् च स्वातुलरुचिविचित्रतां निनाय ॥25॥
gatvā ca tāḥ prāg-unnīta-gīta-maṅgala-kalasādi-saṅginīnāṁ tāsāṁ sabhāṁ bhāsayāmāsuḥ |
atha vilajjamānānām enāṁ sajjantī sā śubhradantī-tatir mātṝṇām ājñayānayā saha snāna-dhāma samājagāma | tataś ca—
vastrālaṅkaraṇavatī satī lasantī
syād eṣā bhṛśam iti bhāvanā tu yāsām |
snānārthaṁ laghu vasanaṁ paraṁ dadhānā
tāś ca svātula-ruci-vicitratāṁ nināya ||25||
metre not identified
„Придя, они осветили собрание тех женщин, что уже приготовили песни, благие кувшины и прочее. Затем светлозубые подруги, по велению матерей наряжая её, смущённую, пришли с ней в покой для омовения. И тогда — те, кто думал: «В одеждах и украшениях она будет сиять ярче всего», — увидели её для омовения в одной лёгкой одежде и изумились её несравненной красе“.
399f4d1967ce · published Sep 25, 2026, 5:47:53 AM UTC
Available inRUPage between verses with