तच् छ्रुत्वा सभ्रूभङ्गं श्रीराधा भङ्ग्याह—
त्वम् आसां वैदग्धीघटितवपुषां संसदि मदान्
न चेमं भङ्ग्याख्यां कुनटकुनतिं नाटय वृथा ।
वनाद् अस्माद् गत्वा स्वकम् उचितभण्डत्वम् अचिरान्
निजस्थानीमध्ये रचय निवसन् भण्डसखिभिः ॥
tac chrutvā sa-bhrū-bhaṅgaṁ śrī-rādhā bhaṅgyāha—
tvam āsāṁ vaidagdhī-ghaṭita-vapuṣāṁ saṁsadi madān
na cemaṁ bhaṅgy-ākhyāṁ kunaṭa-kunatiṁ nāṭaya vṛthā |
vanād asmād gatvā svakam ucita-bhaṇḍatvam acirān
nija-sthānī-madhye racaya nivasan bhaṇḍa-sakhibhiḥ ||
Услышав это, Шри Радха изогнула брови и лукаво сказала: «Не разыгрывай напрасно из гордости в собрании этих девушек, сотворённых из самой искусности, свой дурной поклон плохого актёра, что зовётся „уловкой“. Уходи из этого леса и поскорее показывай своё подобающее шутовство у себя дома, среди друзей-шутов».
763af0770b26 · published Sep 23, 2026, 11:08:54 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Радха вступает в спор сама — и сразу побеждает: Кришна — плохой актёр, пусть играет перед своими пастушками-друзьями.