अथ मथुरापथिकतां प्रथयिष्यमाणः श्रीगोकुलकुलराजस् त्व् अग्रजादीन् निजप्रतिनिधितादिकर्मणि निर्माय चलन्न् अन्तश् चिन्तितवान्, “हन्त, सुहृदि दुर्हृदि च मम मानसं समानसम्बन्धहार्दबन्धम् अपि प्रसभं भृशम् एव तत्र प्रसज्जति नवजातके, येनासौ पीबिता जीविताशापि न परिच्छिन्नताम् इच्छति । सम्प्रति दुष्टस्याविप्रकृष्टम् अटन्न् अस्मि, नानुभवन्न् अस्मि किं भविता । तस्माद् विकलताविकलनाय विलोकं विलोकम् एव तं बालकं यदुनिलयं चलानि” इति ।
atha mathurā-pathikatāṁ prathayiṣyamāṇaḥ śrī-gokula-kula-rājas tv agrajādīn nija-pratinidhitādi-karmaṇi nirmāya calann antaś cintitavān, “hanta, suhṛdi durhṛdi ca mama mānasaṁ samāna-sambandha-hārda-bandham api prasabhaṁ bhṛśam eva tatra prasajjati nava-jātake, yenāsau pībitā jīvitāśāpi na paricchinnatām icchati | samprati duṣṭasyāviprakṛṣṭam aṭann asmi, nānubhavann asmi kiṁ bhavitā | tasmād vikalatāvikalanāya vilokaṁ vilokam eva taṁ bālakaṁ yadu-nilayaṁ calāni” iti |
Затем Шри царь рода Гокулы, собираясь в Матхуру, назначил старших братьев и прочих своими заместителями и, уходя, подумал: „Ах, хоть к другу и к недругу мой ум связан одинаковыми узами, он властно и сильно цепляется за новорождённого, так что и надежда на жизнь не хочет иметь предела. А сейчас я иду близ злодея и не знаю, что будет. Поэтому, чтобы унять смятение, пойду в дом Яду, поглядывая и поглядывая на этого мальчика“.
1a13fb96539a · publicado 24 sept 2026, 18:56:58 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con