पर्यग् द्वारिणि राङ्कवास्तरचिते विस्तीर्णगेहे यशो
दाद्यग्रे स्थविरोपनन्दगृहिणीक्रोडे विचित्रं शिशुम् ।
दर्शं दर्शम् अमी न यद्यपि गतास् तृप्तिं तथाप्य् उच्चकैर्
नास्थुः पृष्ठ्यजनावकाशविधये शीलं हि मर्यादिता ॥6॥
paryag dvāriṇi rāṅkavāsta-racite vistīrṇa-gehe yaśo-
dādy-agre sthaviropananda-gṛhiṇī-kroḍe vicitraṁ śiśum |
darśaṁ darśam amī na yadyapi gatās tṛptiṁ tathāpy uccakair
nāsthuḥ pṛṣṭhy-ajanāvakāśa-vidhaye śīlaṁ hi maryāditā ||6||
В просторном доме, устланном шерстяными коврами, с дверями по кругу, перед Яшодой и прочими, на коленях почтенной жены Упананды лежал дивный младенец. Люди глядели и глядели и не могли наглядеться, но долго не задерживались, чтобы дать место стоящим сзади: ведь соблюдать меру — их нрав.
66b014af5a61 · publicado 24 sept 2026, 18:56:58 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con